"ธรรมะนอกธรรมาสน์ " นี้ มีน้องขอมา เป็นเรื่องที่ดิฉันชอบมาก และจดจำไว้เพื่อ
เตือนตัวเองค่ะ และเผื่อท่านผู้อื่นจะสนใจค่ะ
=============
อานนท์:-เราไม่พยายามทำกะพวกเธออย่างทะนุถนอม เหมือนอย่างช่างหม้อทำแก่หม้อ
ที่ยังเปียกยังดิบอยู่
อานนท์:-เราจักขนาบแล้ว ขนาบอีก ไม่มีหยุด
อานนท์: -เราจักชี้โทษแล้ว ชี้โทษอีก ไม่มีหยุด
-ผู้ใดมีมรรคผลเป็นแก่นสาร ผู้นั้นจักทนอยู่ได้
(มหาสุญญต สุตต อุปริปัฌฌาสก์ มัชฌิมนิกาย)
-คนเรา ควรมองผู้มีปัญญาใดๆ ที่คอยชี้โทษ คอยกล่าวคำขนาบอยู่เสมอไป
-ว่าคนนั้นแหละ คือผู้ชี้ขุมทรัพล่ะ ควรคบกับบัณฑิตที่เป็นเช่นนั้น
-เมื่อคบกับบัณฑิติเช่นนั้นอยู่ ย่อมมีแต่ดีท่าเดียว ไม่มีเลวเลย
(บัณฑิตวัคคธัมมบท ขุททกนิกาย)
เธอทั้งหลาย: -เรารู้ว่าพวกเธอจักได้ใช้ชิวิตอยู่ในสถานที่นี้ ในระยะเวลาอันสั้น
-เรารู้ว่ามีคนอีกมากมายที่มิได้มีโอกาสอย่างเธอ
-เราจึงต้องพยายามทำกะพวกเธออย่างทะนุถนอม ยิ่งกว่ารักษาไข่ในหิน
-เราจึงต้องปล่อยห็เธอมีความสุข สนุกสนาน รื่นเริงบันเทิงใจอย่างเต็มที่
ไม่มีหยุด
เธอทั้งหลาย: -เราจักชี้ให้พวกเธอเห็นประโยชน์ของการบันเทิงเริงรมย์ การเที่ยวเตร่
การสนุกสนาน เฮฮา การจัดระบำรำฟ้อน การหมกมุ่นในกามคุณ
ในอบายมุข เราจักชี้ประโยชน์แล้ว ชี้ประโยชน์อีกไม่มีหยุด
เธอทั้งหลาย: -เราจักชี้ให้พวกเธอได้ประโยชน์จริงอย่าที่เราชี้ เราจึงจักยอมให้พวก
เธอจัดการงาน บันเทิงเริงรมย์อยู่เป็นนิจ ให้ได้ใช้อาคารสถานที่
เพื่อบันเทิงเริงรมย์อยู่เป็นนิจ
-เราจันำเธอเที่ยวเตร่ทัศนาจรอยู่เป็นนิจ
เธอทั้งหลาย: -เราจักหาที่อยู่อันสะดวกสบายแก่เธอ เพื่อท่านจักได้เล่นการพนันได้เป็นนิจ
-เราจักยอมให้พวกเธอเสพอบายมุข ดื่มสุราเมาอยู่เป็นนิจ ใครขัดเธอ
ในเรื่องใด เราจักยอให้เธอมีเสรีภาพอย่างเต็มที่ ที่จะใช้กำลังกายแห่ง
เธอ หรือพวกของเธอ เข้าทำร้ายได้เป็นนิจ
เธอทั้งหลาย: -เราจักให้พวกเธอได้ใช้เงินทอง เพื่อการบนเทิงเริงรมย์อย่างเต็มที่
เพราะเห็นว่า บิดามารดาแห่งพวกเธอ จักไม่มีโอกาสที่จะหาเงินให้
พวกเธอได้ใช้เช่นนี้อีก
-เราคิดว่า เมื่อพวกเธอได้สนุกสนาน รื่นเริง เอร็ดอร่อย อยู่ในกามคุณห้า
เช่นนี้แล้ว พวกเธอจักได้ไม่ต้องคิดการอื่นใด ความสงบสุข จักบังเกิด
แก่พวกเราทั่วถึงกัน
เธอทั้งหลาย: -สถานที่นี้ พวกเราจักอยู่กันได้ไม่นานนัก ป่วยการไปใยที่จะคิดถึงสิ่งที่
จะเกิดในภายหน้า คิดถึงความยุ่งยากในภายหน้า คิดถึงสถานที่ ที่จะ
ต้องด้อยกว่าที่อื่นในภายหน้า การคิดถึงอดีตที่ผ่านมาแล้วไม่มีประโยชน์
ฉันใด การที่จะคิดถึงอนาคตที่เราจักไม่อยู่กัน ก็ไม่มีประโยชน์ฉันนั้น
การคิดถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึงหาประโยชน์อันใดไม่ได้ เรามาใช้สภาวะ
ปัจจุบันให้เป็นที่เอร็ดอร่อยกันเถิด
เธอทั้งหลาย: -พวกเธอจักได้ดวงปัญญา เห็นความสุขแห่งชีวิตอย่างแท้จริง
ณ สถานที่นี้ เราจึงยอมให้ พวกเธอที่เข้ามาในระยะแรก ต้องบำเพ็ญ
ความเพียรอย่างยิ่ง ในอัตตกิลมถานุโยค คงทนต่อทุกขกิริยาทั้งปวง
เมื่อเธอผ่านขั้นนี้ไปได้ เธอจักได้บำเพ็ญความเพียรเป็นอย่างยิ่ง
ในกามสุขัลลิกานุโยค อันเป็นปฏิปทา เพื่อนำพวกเธอไปสู่และอยู่ใน
ความอิ่มเอมแห่ง กามคุณห้า อันจักนำให้เธอบรรลุนิพพานได้
ในชาติปัจจุบัน ตามหลักแห่งทุฏฐธัมมนิพพาวาท
เธอทั้งหลาย: -หากการเรียนของพวกเธอมีความยากลำบาก ทำให้เธอไม่ได้อยู่กับเรา
นานเท่าที่ควร เราจักอนุโลมให้แก่พวกเธอ เราจักยกเลิกข้อกำหนดที่
เคร่งครัดให้แก่เธอ เราอยากหยุดเรียน เมื่อใดก็ได้ เธออยากจะดูกัน
บ้างเวลาที่สอบก็ได้ เพราะนั้นแสดงว่าเธอรักกัน เธอจะเอาแบบมาแอบดู
บ้างก็ได้ เพราะนั่นแสดงว่าเธอเป็นผู้มีเทคนิค ถ้าหากเธอทำได้น้อยจริงๆ
เราจักลดคะแนนผ่านให้แก่พวกเธอ เพื่อจักได้ไม่เป็นกังวล ห่วงใยเรื่อง
การศึกษานัก
เธอทั้งหลาย: -ผู้ใดเห็นการที่เราทำกับพวกเธอเช่นนี้เป็นแก่นสาร ผู้นั้นจักทนอยู่ได้
เธอทั้งหลาย: -เมื่อเธอทนอยู่กับเราได้เช่นนี้ เมื่อถึงเวลาที่พวกเธอจักต้องจากเราไป
เราจักจัดงานให้ใหญ่โต เพื่อเป็นเกียรติแก่พวกเธอ ที่ได้ร่วมมือกับเรา
ด้วยดีตลอดมา เธอจักจดจำงานอันทรงเกียรตินี้ ไปจนตาย และแล้วเธอ
จักได้ไม่ลืมเรา คนเราควรมองผู้ชี้ชวน ชักนำ ยินยอม ส่งเสริม ให้เราได้
กระทำดังกล่าวนี้อยู่เสมอไป ท่านว่า คนนั้นแหละ คือผู้ชี้ ขุมนรก ล่ะ
ควรคบหากับผู้นั้น ปฏิบัติตามผู้นั้น เราจักได้ลงนรก สมดังปรารถนา
ไม่มีทางไปอย่างอื่นเลย
(มังกุโรวาทะสูตร อาตมนิยาย)
