นำเสนอแง่มุมอนุรักษ์

 

ยุคนี้เป็นยุคของการตื่นตัวด้านอนุรักษ์ธรรมชาติ ถ้าติดตามข่าวในช่วงนี้ (มิถุนายน สองห้าห้าสาม) จะเห็นได้จากการแสดงออกของประชาชนกลุ่มต่างๆ ที่ไม่เห็นด้วยกับการกระทำที่ต่อต้านการกระทำที่อาจจะมีผลเสียต่อธรรมชาติ

ไม่นานมานี้เอง ผู้เขียนได้มีโอกาสเก็บภาพของอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ซึ่งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ก็อยากนำเสนอแง่มุมอนุรักษ์ บริเวณจุดพักรถ ดอยอินทนนท์ มาให้ชมและแลกเปลี่ยนครับ

ก่อนขึ้นไปบนยอดดอยอินทนนท์ จะมีจุดพักที่เป็นทางการ คือมีบริเวณจอดรถ ร้านอาหาร สุขาสำหรับนักท่องเที่ยว และสำนักงานสำหรับเจ้าหน้าที่ ตรงนี้เป็นจุดที่มีหลักกิโลเมตรที่ห้าพอดี  ตรงหลักกิโลนี้เป็นไฟท์บังคับที่นักท่องเที่ยวที่มาแวะที่พักริมทางนี้ จะมาถ่ายภาพเป็นที่ระลึก ก็เห็นได้เรื่อยๆ ครับ ว่ามีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศ ต่างผลัดกันมาถ่ายคู่กับหลักกิโลนี้

ถ้ามามองเลยหลักกิโลเมตรนี้ ทอดสายตายาวออกไปจะเห็นว่าระดับนี้ เป็นระดับที่อยู่แนวยอดไม้พอดี เห็นต้นไม้เขียวจำนวนมาก

หลักกิโลเมตรที่ห้า ณ จุดหยุดพักรถ

ต้นไม้จำนวนมากเมื่อมองจากบริเวณจุดพัก กิโมเมตรที่ห้า จะเห็นได้ว่าอยู่ระดับยอดไม้ และเห็นเมฆได้อยู่ในระดับใกล้เคียง


ณ จุดพักบริเวณนี้มีร้านขายอาหาร กาแฟ มีความหลากหลายของสีสันของร้านค้า แผงขายอาหาร บริเวณปิ้งย่าง ร่มหลากสี และผู้คนที่มาท่องเที่ยว  สังเกตเห็นว่านักท่องเที่ยวสวมเสื้อกันหนาว บ่งบอกถึงอากาศที่หนาวเย็น 

ข้อสังเกต ถ้าได้ร่วมสวยๆ ที่มีสีสัน สอดคล้อง เข้ากันได้กับร้านค้าและธรรมชาติ ก็น่าจะดีกว่านี้ เท่าที่เห็นจะเป็นร่มใหญ่ที่มีเครื่องหมายการค้าของธนาคารบ้าง ของเครื่องดื่มบ้าง


ในบริเวณเดียวกัน ในตำแหน่งที่ใกล้กันกับบริเวณจอดรถ จะเห็น สุขาพร้อมระบบบำบัดน้ำเสียมาตรฐาน จะเห็นว่าสร้างได้กลมกลืนกับบริเวณใกล้เคียง

ในรูปข้างล่างได้พยายามถ่ายที่ป้ายให้ได้เห็นกันในรายละเอียด    

จะเห็นความอุดมสมบูรณ์ได้ แม้แต่หลังคาก็จะมีมอส อยู่หนาแน่น

 

บริเวณใกล้ๆ กับร้านอาหาร จะเห็นมีถังขยะสีสันสวยงามห้าถัง และถ้าสังเกตดีๆ จะมีถุงสีดำอยู่ข้างๆ หนึ่งถุง เป็นการผสมผสานการอนุรักษ์แนวใหม่กับแนวเก่าดั้งเดิมอย่างลงตัวหรือไม่ลองนึกดู

ถังขยะแนวอนุรักษ์ (ถังขยะห้าถังแยกสี แยกตามชนิดหรือลักณษะขยะ คือแยกทิ้งขยะตามประเภท ท้าทายสมองขณะทิ้ง เพราะต้องดูว่าจะทิ้งอะไรในถังไหน โดยดูจากภาพด้านหน้า เช่นถังขยะสีเขียวสำหรับของสดหรือขยะเปียกในความหมายทั่วไป มีรูปก้างปลา หัวไช้เท้าอยู่) และ ถุงแนวดั้งเดิม (ถุงขยะสีดำไม่มีรูปใดๆ ปรากฎอยู่ คือคละเก็บคละทิ้ง คือทิ้งขยะได้ทุกชนิดในที่เดียว ไม่ท้าทายให้คิดเรื่องแยกชนิดขยะ)

ลองทายดูครับว่าถังแยกขยะกับถุงดำ อันไหนจะได้รับความนิยมกว่ากัน อันนี้ผู้เขียนไม่มีคำตอบหรือรางวัลให้  ดูไปก็น่าจะเป็นหัวข้อทำวิจัยด้านพฤติกรรมได้นะ

ยังไปไม่ถึงยอดดอยอินทนนท์เลยนะครับ

ไว้โอกาสต่อไปจะมีมุมมองท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เมื่อโอกาสอำนวย ก็ขอให้ติดตามกันต่อไปครับ

หมอสุข