หลังจากที่อากาศร้อนอบอ้าวจวนเจียนจะบ้ามาหลายวัน เมื่อคืนนี้ฝนตกหนักมาก นานเป็นชั่วโมง ตกเหมือนว่าไม่เคยตกมาก่อน ว่างั้นเถอะ  อากาศจากที่ร้อนมากก็กลับมาเป็นเย็นสบาย  หลังจากฝนหยุดตก เสียงอึ่งอ่าง คางคก กบ เขียด ร้องกันระงม  คงจะดีใจเหมือนกันกับคนนั่นแหละ  แต่บรรดาสัตว์ทั้งหลายคงได้เวลาจะผสมพันธุ์เพื่อวางไข่และขยายเผ่าพันธุ์ของตนต่อไป

เมื่อตื่นเช้าขึ้นมาก็เจอกับชาวบ้านที่ดีใจและมีความสุข เนื่องจากเขาเหล่านั้นได้อาหารจากฝนที่ตกลงมาเมื่อคืนนี้  ไม่ว่าจะเป็นปลาหลากหลายชนิด ทั้งตัวเล็ก ตัวใหญ่ ปะปนกันไป  มีทั้งกบ เขียด อึ่งอ่าง ที่เอามาชั่งกิโลขายกัน ได้ทั้งอาหาร ได้ทั้งเงินจากการขายของเหล่านั้น  หลายคนนำไปประกอบอาหารเพื่อนำไปถวายพระที่วัด และเลี้ยงกันในครอบครัว ที่เหลือบ้างนิดหน่อย นำไปขังไว้รอวันฆ่าเป็นอาหารต่อไป บางตัวถูกขังเป็นอาทิตย์ อาหารก็ไม่ได้กิน ซ้ำร้ายยังเป็นแผลตามผิวหนังอีก กว่าจะถูกฆ่าเป็นอาหารของมนุษย์ผู้ประเสริฐ   

เช้านี้  หลายชีวิต ที่ต้องดับ เนื่องจากถูกจับได้เมื่อตอนฝนตก  อุตส่าห์หาเลี้ยงชีวิตตนเองจนตัวโตขนาดนี้  หลบหนีการถูกคุกคามจากสัตว์ ด้วยกัน  จากน้ำมือมนุษย์ ที่บอกตนเองว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ  มีชีวิตรอดมาได้ก็ตั้งหลายเดือน บางตัวเกือบปี หลบหลีกอยู่ในที่ต่างๆ  ตัวโตบ้าง เล็กบ้าง ทั้งตัวอ้วน และตัวผอม แล้วแต่ความสามารถในการแสวงหาอาหาร เลี้ยงตนเอง แต่ก็มาสิ้นท่าเมื่อเจอกับสายฝน

ชีวิตทุกชีวิต รักตัวกลัวตายกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ หรือเป็นสัตว์เดรัจฉาน ต่างก็มีความรู้สึก รู้สึกเจ็บ รู้สึกปวด มีทุกข์ ทรมานด้วยกันทั้งสิ้น  มีการดิ้นรนต่อสู้ทุกอย่างเพื่อให้มีชีวิตรอด

ชีวิตหนึ่งชีวิต กว่าจะเกิดมาได้  กว่าจะรอดพ้นอุปสรรคต่างๆมาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย  ต่างก็มีกรรมของตนเองพาให้ดำเนิน  การจะเกิดเป็นอะไรนั้น ก็อยู่ที่กรรมและกิเลสที่เคยกระทำในอดีตชาติ การที่เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานนั้น ก็เป็นกรรมพอแรงอยู่แล้ว ยังต้องมาตายสดอีก ไม่รู้เขาเหล่านั้นทำกรรมอะไรมาถึงได้มาตกอยู่ในสภาพนี้และไม่รู้อีกกี่ภพกี่ชาติจึงจะพ้นและหมดเวรกรรมนี้

กว่าจะเกิดได้เป็นมนุษย์นั้น ต้องสะสมบุญไว้มาก และยากแสนยาก  เปรียบกับเต่าตาบอดที่อาศัยอยู่ใต้ทะเลลึก ที่ร้อยปีจะขึ้นมาหายใจเหนือทะเลครั้งหนึ่งและมีห่วงลอยอยู่ในทะเลหนึ่งห่วง ที่ถูกคลื่นซัดให้ลอยเหนือพื้นน้ำนั้น  แต่ละครั้งที่เต่าตาบอดนั้นโผล่ขึ้นมาโอกาสที่จะเจอห่วงนั้นเป็นไปได้ยากเหลือเกิน  ดังนั้นการที่ได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นก็เท่ากับเต่าตาบอดนั้นมีโอกาสโผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำทะเลแล้วเจอกับห่วงนั่นเอง และการที่จะเกิดเป็นมนุษย์ที่ได้พบกับพุทธศาสนานั้นยากแสนยากอีกเท่าตัว  

เมื่อเราได้เกิดมาเป็นมนุษย์ที่ได้พบกับพระธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วนั้น ถือว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐยิ่ง เพราะธรรมที่พระองค์ท่านได้ตรัสรู้นั้น เป็นหนึ่งไม่เป็นสอง เชื่อถือได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ พันเปอร์เซ็นต์  หากเรายึดถือและปฏิบัติตาม ชีวิตเราก็จะพบแต่สิ่งที่ดีงาม  ต้องใช้ชีวิตที่มีให้เป็นประโยชน์ ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต อย่างน้อยให้รักษาศีล ๕ ข้อ  ก็เป็นหลักประกันได้ว่าตายไปไม่ตกนรกแน่นอน แต่ถ้าให้ดีก็มีการภาวนาร่วมกับการถือศีลด้วย  จึงจะถือว่าเกิดมาเป็นมนุษย์ที่ไม่เสียชาติเกิด