สายน้ำรินเอื่อยไหลไปสุดตา

วิทส์เนาในความทรงจำ

Vitznau in memory

 

 

เยือนวิทส์เนาในวันอันเหน็บหนาว

หมอกสีขาวกระจายกลุ่มปกคลุมถิ่น

ฝนปรายโปรยโรยละอองนองแผ่นดิน

สายน้ำรินเอื่อยไหลไปสุดตา

 

                 ริมฝั่งน้ำวิวเอ้อวาวด์สตรัสเซ่

เหมือนมีแรงแฝงเล่ห์เสน่หา

ระรอกริ้วลิ่วตรงฝั่งคงคา

หวังไว้ว่าคนจรได้ย้อนคืน

 

                 สองริมทางนั่งชมพรมสีเขียว

เหมือนเปล่าเปลี่ยวเพียงป่าหญ้าทั้งผืน

ดอกสีเหลืองชูช่อพอหยัดยืน

ประดับพื้นพร้อมกับประดับใจ

 

                เรือลำน้อยลอยน้ำอยู่ลำหนึ่ง

คือภาพซึ้งในฝันอันเคยใฝ่

เงียบสงัดพลัดพรากลอยจากไป

มองแสนไกลสุดสุดเหลือจุดเดียว

 

                บ้านบนเขาเรียงรายสุดปลายเขา

ถิ่นลำเนาตำนานการท่องเที่ยว

เขาสองข้าง กลางสายน้ำ เรือลำเดียว

หญ้าสีเขียวดอกสีเหลืองเรืองมลัง

 

                รถแล่นผ่านวิทส์เนาต้องเหงาหงอย

ภาพยังคอยเตือนให้ดวงใจหวัง

ยามจากลาห่างไกลเหงาใจจัง

เก็บความหลังไว้เนาให้ยาวนาน

 

 

*บันทึกความทรงจำครั้งเยือนเมืองวิทส์เนา สวิทเซอร์แลนด์ 18 ตค.47

 

โสภณ  เปียสนิท

สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลวิทยาเขตวังไกลกังวล 39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110