๔ มิถุนายน ๒๕๕๓

กราบสวัสดีค่ะครู

                นั่งเขียนจดหมายฉบับนี้ขณะที่พักพิงอยู่ในบ้านของพ่อแม่อันอบอุ่นค่ะครู พึ่งทานข้าวเสร็จ ช่วยแม่ เตรียมวัตถุดิบสำหรับทำกับข้าวไปวัดพรุ่งนี้ แล้วก็ไปอาบน้ำ จึงเริ่มเขียนจดหมายถึงครู

                เมื่อเช้าตื่นขึ้นมามองลอดบานเกล็ดเห็นแสงสว่างจากข้างนอก มองดูนาฬิกาตีห้าครึ่ง (ผิดศีลข้อ ๔ ไม่ตรงต่อเวลา) สายแล้วนะเนี่ย มีเสียงเตือนตนเอง  ลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็เดินลงสวนหลังบ้าน วันนี้มีเรื่องพิจารณาหลัก ๆ สองเรื่องคือ หนูติดวัดรึเปล่า และภาระหนี้สิน จึงลองไม่หุงข้าว แต่ก็ไปจัดแจงดูต้นไม้ เช้านี้ไม่ต้องรดน้ำ เพราะเทวดาเมตตาช่วยรดน้ำทั้งคืน ชุ่มฉ่ำ นั่งลงพิจารณาพร้อมกับการถอนหญ้า เล็กบ้างใหญ่บ้างตามแต่จุดที่ทำได้ สักพักจึงไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วขึ้นไปสวดมนต์ทำวัตรเช้า สวดไปสักพัก พี่อ้อมาเรียกขอฝากกับข้าวไปวัด แล้วก็นึกขึ้นกับตนเอง “อืม แสดงว่า หนูติดวัดจริง ๆ ด้วย เพียงเสียงกระตุ้นจากพี่อ้อก็ตอบตกลงทันที” นึกย้อนทวนกับตนเอง เพราะสัญญาเก่า คือการไปวัดตอนเช้าเป็นประจำ พี่ ๆ ชินจึงมักจะนำมาฝาก ไปแล้วสบายใจ ผ่อนคลาย และได้ทานอาหารเช้าหลากหลาย แต่เมื่อมีเหตุให้ต้องไปก็น้อมรับและไปวัดอย่างรู้ตัวค่ะครู ยอมรับกับตนเองว่า ติดวัด ติดทำกับข้าวไปวัดตอนเช้า หลงนั่นเอง (ผิดศีล ข้อ ๓ อยากได้บุญ อยากทานข้าวก้นบาตร ผิดศีลข้อ ๕ หลงดี ติดวัด หลงว่าเป็นผู้ทำงุญ)

                ระหว่างขับรถพิจารณาเรื่อง ภาระหนี้ของหลวงพี่ที่ทดลองจ่ายไปก่อน และเงินที่จะปิดบัตรเครดิตที่ตั้งใจไว้ขาดไปหมื่นห้าพันบาท ทบทวนไปมา ตกลงใจกับตนเอง ว่า “ทำเต็มที่ เต็มกำลัง แต่ไม่เบียดเบียนตนเอง” พอไปถึงที่ทำงาน นั่งลงคำนวณวางแผน จัดลำดับหนี้ที่จำเป็นตามจำเป็นความเร่งด่วนต่าง ๆ เทียบกับอุปนิสัยการใช้เงินของตนเอง สุดท้ายข้อสรุปที่ได้คือ จะชำระหนี้สินทั้งหมดของหลวงพี่ เพื่ออำนวยความสะดวกในการภาวนา ปิดบัญชีหนี้เล็ก ๆ น้อย ๆ หยุ๋มหยิ๋มของตนเอง เหลือเพียงบัญชีใหญ่ ๆ ที่หักได้จากเงินเดือน เพราะถ้าต้องคอยวิ่งจ่ายเองมักจะลืม หรือบางทีก็ใช้เงินหมดก่อน และเงินกู้ที่ดอกไม่มากนักไว้ เมื่อตกลงกับตนเองแล้ว ความคิดคอยดีดขึ้นมาคิดซ้ำ ๆ และซ้ำ ๆ เกิดความเครียด บางครั้งรู้สึกแสบในกระเพาะอาหารขึ้นมา (ผิดศีลข้อ ๑ เบียดเบียนตนเอง) มีเพียงลมหายใจและหายใจอย่างรู้ตัว นั่งทำเอกสารดูและทำแผนประเมินผลงานค่ะครู และก็ช่วยพี่ ๆ คำนวณผล Lab เที่ยง ๆ พี่อ้อกับพี่กุ๊ ชวนไปทานอาหารที่ร้านตะวันทอง อร่อยทีเดียวค่ะครู พี่ ๆก็เจริญอาหาร หนูก็เจริญอาหาร

                บ่ายๆมานั่งทำงานเอกสารต่อเนื่องเพราะมันไม่เหมือนที่เคยทำมา เหมือนมาเริ่มใหม่ รู้สึกไม่ค่อยอยากทำค่ะครู (ผิดศีลข้อ ๓ พอไม่อยากทำก็รู้สึกเบื่อ เครียด ผิดศีลข้อ ๑) แต่ก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำเพราะคือ หน้าที่ มีโทรศัพท์แจ้งจากเซลล์ว่า ของที่ต้องซื้อเพิ่มราคารวมเจ็ดหมื่นห้า โอ้ ......โห ถ้าเติมเงินอีกแค่สามหมื่นหนูได้เครื่องใหม่เลยค่ะครู  หนูคิดหนักว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร ได้แต่หายใจ พักเรื่องนี้ไว้ก่อนเพราะยังไม่เร่งด่วน  หันมาทำเรื่องที่จดจ่อ

พอเลิกงานขับรถกลับบ้านแลยค่ะครู สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาให้พิจารณาคือ

“หนูมีหน้าที่อะไรต่อครอบครัว”

หลายครั้งที่เป็นผู้ได้รับโอกาสใช้หนี้ก้อนโต ๆ ให้พ่อ แม่และพี่สาว แต่งานภายในบ้านเอง หนูช่วยได้นิดหน่อยไม่มากมาย เพราะภาระค่าใช้จ่ายในบ้าน ของพ่อ แม่ น้าสาว และคนในครอบครัวพี่สาว อยู่ที่พี่สาวและพี่เขยมาตลอด ทั้งคู่ทำงานหนัก แต่ก็ไม่เคยปริปากบ่น สิ่งที่หนูทำได้ คือ ช่วยลดภาระด้านหนี้สิน และเสริมสภาพคล่องเล็กน้อย โชคดีที่เป็นโสด เวลาจะเอาเงินให้ที่บ้าน ไม่เป็นปัญหา เพราะเป็นผู้มีภาระน้อย

                การได้เข้ามารับผิดชอบหนี้สินของหลวงพี่ทั้งหมด ทำให้หนูนึกย้อนถึงคำที่ครู แนะไว้ว่า “ให้ปวารณาตัวรับผิดชอบแทนท่าน เต็มที่เต็มกำลัง เท่าที่เราทำได้” พอวันนี้มาถึงคำนี้ของครูปรากฏขึ้นมาดังที่เอ่ยปวารณากับท่านไว้เลยค่ะครู

                นึกย้อนไปในประเด็นอื่น ๆ การปฏิบัติต่อครู หนูไม่แน่ใจ แต่หนูเชื่อว่า หน้าที่ต่อครูคือการปรนนิบัติรับใช้ ดูแล อย่างที่เรียกกันว่า อุปฐาก เหมือนเป็นเช่นนั้นค่ะครู แต่ก็รู้ในตนเองว่า ยังบกพร่องอยู่มาก แต่เชื่อว่า จะเป็นผู้อุปฐากที่ดีได้ เมื่อถึงเวลาทุกอย่างคงจะดำเนินไปของมันเอง ตอนนี้พยายามภาวนา อยู่กับลมหายใจ เหมือนครั้งนี้ อยู่ดี ๆ โอกาสก็เข้ามา และรู้ในตนเองเลยว่า “ใช่เลย” ค่ะครู เป็นความหนักแน่นของใจ

                ขับรถมาถึงบ้านประมาณทุ่มกว่า ๆ แม่ทำกับข้าวรอ เด็ก ๆวิ่งมาหากอดรัดฟัดเหวี่ยงสนุกสนาน พ่อขึ้นนอนแล้วเพราะท่านไม่ทานมื้อเย็น เก็บสำรับเสร็จ เตรียมวัตถุดิบช่วยแม่ แล้วก็ไปอาบน้ำ จากนั้นก็มาเขียนจดหมายถึงครูค่ะ กลับมาถึงบ้านรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นกับความคุ้นเคยภายในใจ

                                                                                                หลับฝันดีราตรีสวัสนะคะครู