"มีเงินเขานับเป็นน้อง มีทองเขานับเป็นพี่" อะไรก็ดูดี ถ้าท่านนี้ร่ำรวยๆ คำกล่าวนี้แม้จะไม่ใช่ทั้งหมด แต่ก็อดไม่ได้ที่อยากจะรวยกับเขาบ้างใช่ใหมครับ เพราะถ้ามีเงินมากๆ เวลาไปไหน จะรู้สึกมีหน้ามีตา เขาเรียกว่าอาเสี่ย ซึ่งบางทีก็ไม่ได้มีเชื้อมีสายจีนสักนิด เพราะจากอิทธิฤทธิ์ของความรวยนั่นเอง เขาถึงเกรงใจ ไปไหนยิ้มได้เต็มที่ แต่จะร่ำรวยขนาดไหน เท่าไรเรียกว่าร่ำรวย อันนี้น่าคิดครับ เด็กๆ แค่ร้อยบาทก็อาจรวย ส่วนผู้ใหญ่ใจสปอร์ต ก็อาจบอกเป็นแสน เป็นล้าน จนถึงหลายล้านบาท แต่ก็น่าแปลกที่คนมีเงินล้านหลายคน บอกตนยังไม่รวย ต้องทำงานโกยเอาโกยเอา จนได้เงินตามคิด แต่ชีวิตครอบครัวนั้นแย่เพราะมัวแต่หาเงิน ไม่มีเวลาให้กัน ความรักความผูกพันไม่มี เงินบันดาลวัตถุได้ แต่คนที่มีเงินมากก็ใช่จะมีความสุขทางใจทุกคน ถ้าตนนั้นขาดความรู้สึกพอเพียง ความพอเพียง คือ ความรู้สึกสุขใจในสิ่งที่ตนเองมีโดยที่เราเองทำหน้าที่ หาเงินหาทองตามศักยภาพของตน เพราะจริงๆ แล้วคนเราเกิดมา ก็ไม่ได้มีอะไรติดตัวมาด้วย จึงอย่ามัวแต่โกยเอาๆ ไฉน มีแค่นี้ก็ถือว่าเป็นกำไร จึงควรหันควรใส่ใจครอบครัวบ้าง มาร่วมร่ำรวยอย่างพอเพียง แต่เปี่ยมสุข เปี่ยมรัก ในครอบครัว ก็ดีไม่เบานะครับ
เงินสำคัญ แต่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด....
เห็นด้วยกับท่านชำนาญอย่างยิ่งครับ
คำพูดท่านผมอยากให้คนที่เคยรักผมได้อ่านจังเลยครับ
เผื่อเขาจะเข้าใจผมบ้าง
ขอบคุณมากครับสำหรับข้อคิดข้อเตือนใจ
น้องชำนาญ....
บันทึกโดนใจแต้ว่า....คนบางคนมองแค่ภายนอกและวัดกันด้วยเงินตัวเดียว
ไม่ได้วัดกันที่น้ำใจและความจริงใจ
คนประเภทนี้น่าสงสารและขาดเพื่อนอย่างแรงเลยเนาะ..