หากรวมตัวกันเมื่อใด ก็ยิ่งใหญ่เป็นภูเขา...เชียวนะ

ดิฉันกำลังจะอธิบายความ   บอกว่า   อะไรก็ตามหากอยู่เพียงลำพัง หรือโดดเดี่ยว อาจจะรู้สึกว่าไม่มีคุณค่า  ไม่ยิ่งใหญ่  ไม่อลังการ  แต่หากมารวมกันได้เมื่อไร  นั่นแหละคือความยิ่งใหญ่  ความอลังการ  ความเป็นปึกแผ่น เหมือนดินเม็ดเล็กๆ หากอยู่ลำพังก็เล็กนิดเดียวจนไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้ในบางครั้ง  แต่ลองมารวมกันสิ  มหึมาจนยิ่งใหญ่กลายเป็นภูเขา  เทือกเขา  เปรียบกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยของเรา  ความคิดเห็นของเสียงคนส่วนน้อย  ย่อมแพ้ความคิดเห็นของเสียงคนส่วนมาก  คนเรา  คนทุกคน มีความคิดแตกต่างกันได้  แต่อย่าแตกความสามัคคีในหมู่คณะของเรา  จำไว้นะคะ  เราคิดได้  แสดงความคิดนั้นออกมาได้  แต่เราต้องมีสติทุกครั้ง  หากไม่มีใครยอมรับความคิดเรา เราก็อย่าได้โกรธ ถือโทษเขาเลย   จงทำใจว่าเราได้ทำหน้าที่อย่างดีที่สุดแล้วในขณะนั้น