หนึ่งเทอมผ่านไปไวเหมือนโกหก จะไม่ให้เหมือนโกหกได้ยังไง ลองคิดดูสิเจ้า หนึ่งเทอมนานแค่เดือนครึ่ง ไวยิ่งกว่าไวไวควิกซะอีก เรียนจบไปละ 4 วิชา ฉันจะรู้เรื่องไหมน้า...เดี๋ยวพอเทอมหน้าก็ได้ไปฝึกสอนแล้ว เร็วจริงๆ อย่างนี้เขาเรียกว่า "หลักสูตรรีบเร่งรัด" รีบจนตามไม่ทัน เร่งจนจะหมดคันบิด รัดจนหายใจแทบไม่ออก เฮ้อ! ขำขำนะ
ก็สนุกดีนะ ฉันแทบไม่เหลือเวลาให้ว่างเลย จนลืมนึกไปว่าตัวเองก็ยังหายใจอยู่ แต่จะว่าไปก็ได้อะไรกลับมาเยอะแยะถึงแม้จะต้องเหนื่อยกาย แต่แลกกับการได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ฉันก็ถือว่ามันคุ้มค่าที่สุดแล้ว คิดอยู่นะว่าฉันจะเรียนได้หรือเปล่าแต่ก็พยายามดูที่จริงมันก็ไม่ได้ยากอะไรเพราะเราก็เคยผ่านการเรียนมาก่อน และก็คิดว่าคงไม่มีอะไรยากเกินความสามารถของมนุษย์หรอกจริงไหมล่ะ ตอนแรกก็แค่งงๆ เบลอๆ อยู่ แต่พอนานไปก็เริ่มจะปรับตัวได้ ถ้าเราแบ่งเวลาเป็นก็จะเหนื่อยน้อยลง นอกจากนี้แล้วยังจะได้เพื่อนใหม่ๆอีกด้วย ถึงแม้จะไม่รู้จักกันทุกคนแต่ก็พอรู้ว่าใครเป็นใคร และอยู่ห้องเดียวกันหรือเปล่า
สรุปแล้วถึงจะเหนื่อยในการมาเรียนเพราะต้องนั่งรถไปกลับทุกวัน แต่ก็มีความสุขที่ได้มาเรียน เพราะมันเป็นสิ่งที่เราเลือกเองก็คงต้องทำให้มันออกมาดีที่สุด ไม่รู้จะเขียนอะไรแล้ว เพราะ ณ ขณะนี้ความรู้สึกที่จะเป็นว่าที่ครูยังไม่สามารถระบายออกมาได้หมด คงต้องรอติดตามกันต่อไป เพราะนี้เพิ่งจะผ่านจุดเริ่มต้นมาได้นิดเดียวเอง ถ้าเรียนจบคงจะได้รู้ความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองซะที
ขอให้เพื่อนทุกคนมีความสุขมากมาย......นะ ^0^"
;)...