บัดนี่สิขอเว้าเป็นภาษาอีสานเด้อครับ พอแมพีน้อง เว้าหยังกาได้เพาะวาผมมาอยู่กรุงเทพ โดนแล้วคิดถึงบ้านหลายครับ คือวาสมัยผมเป็นเด็กน้อยนอครับ ผมกาเคยเล่นน้ำห้วย ไสเบ็ดหาปลาครับ วานแหมูนี่ละครับ พี ๆอ้าย ๆ เคยบอครับ บางมื้อแหถีครับ วานลงไปถืกปลากะแยงครับเต็มไปหมดเลยครับ ปลดจนวาหลังแห่งครับ
ยามมื้อแลงกาไปหาเล่นสาวครับบ้านนั้น บันนี่ครับไผสิคอมเม้นอีหยังกาได้เด้อครับ
ขอบคุญครับคุณราชิต คราวหน้าจะนำประเพณีอีสานมาถ่ายทอดให้ทราบอาจจะเข้าใจยากนิดหนึ่งครับ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้คุณบุษรานะครับ