กราบแบบธิเบต"อัษฎางคประดิษฐ์"

ช่วงนี้...ดูเหมือนตนเอง จะจิตอ่อน เจอสิ่งใดที่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนก็มักจะจุกที่คอ ตาพร่า

เช้านี้ได้อ่านบันทึก ของอาจารย์ ดร.กะปุ๋ม กับการจาริกบุญแบบธิเบต "๑๘ วัน ๘๐ กิโลเมตร กับการจาริกบนหลังคาโลก"

การจาริกแสวงบุญแบบธิเบต ด้วยการกราบอัษฎางคประดิษฐ์ 18 วัน 80 กิโลเมตร ด้วยการกราบจากวิหารพระแม่ตารา เมืองเนทัง ไปสิ้นสุดที่วิหารพระคุรุ ริมโปเช วัดซัมเย่ ระยะทาง 100 กิโลเมตร ด้วยการเดิน 3 ก้าว และกราบอัษฎางคประดิษฐ์ 1 ครั้ง แล้วก็ลุกก้าวเดินไปอีก 3 ก้าว และกราบอัษฎางคประดิษฐ์ 1 ครั้ง ทำแบบนี้ตลอด 80 กิโลเมตร .....

ทำให้คิดถึงความศรัทธา ความเชื่อ ในสรรพสิ่งที่เราผ่านพบ

"อยากให้ หนู ได้สานต่อ การบำรุงพระศาสนา ของพ่อและแม่" เสียงของญาติผู้ใหญ่บอกหลังจากเสร็จสิ้นงานบุญส่งสังขารพ่อไปสวรรค์

สำหรับเรื่องพุทธศาสนาแล้ว ไม่ได้มีความรู้เรื่องอะไรมากมาย แต่ด้วยความที่พ่อแม่เป็นผู้ศรัทธาและเสื่อมใสในพุทธศานา(วัด) จึงต้องติดตาม พ่อแม่ ไปทำบุญ เรื่อยมา

จนอายุพอที่จะคิดเองได้ ก็เริ่มรู้สึกว่า ศาสนา(วัดและพระสงฆ์) ไม่ได้มีอะไรดี แม่มักจะบ่นเสมอหลังจากกลับจากการทำบุญที่วัด ในเรื่องความไม่พอดีของญาติโยม การทำบุญด้วยเงินจำนวนมากเหมือนเป็นการบ่งบอกถึงเศรษฐานะที่ดีกว่า รวมถึงข่าวไม่ดีของพระสงฆ์ที่ไม่ยึดมั่นในศีลความเสื่อมใสศรัทธา ในพุทธศานา จึงลดน้อยลงไป

จนมาถึงวันนี้ วันที่ไม่มีพ่อแม่ จึงได้คิด...ที่ต้องกลับไปยังความศรัทธาของพ่อแม่ และพยายามทำความเข้าใจ ในเรื่องราวของศาสนาพุทธ ใช่..เพียง สานต่อ เฉพาะ การทำบุญ ใส่บาตร ถวายอาหาร ทำสังฆทาน กลับบ้าน ไหว้พระแล้วเข้านอน

ในความเป็นจริง พุทธศาสนา มีอะไรที่น่าสนใจอีกมากมาย ....เราจะทำได้มากน้อยเพียงใด หากขาดความศรัทธาและเชื่อมั่น

"พุทธวัชรยาน" เป็นอีกหนึ่งนิกาย ที่อาจารย์ กะปุ๋มให้ความศรัทธาและเชื่อมั่น

การกราบแบบอัษฎางคประดิษฐ์ ซึ่งเป็นการแสดงความเคารพด้วยวิธีนอนพังพาบเหยียดมือ เท้า ออกไปจนสุดหล้าให้องคาพยพ 8 ตำแหน่ง คือ หน้าผาก ฝ่ามือทั้ง 2 หน้าอก เข่า ทั้ง 2 และปลายเท้าทั้ง 2 จรดพื้น เป็นการสักการะอย่างสูงสุดต่อพระรัตนตรัย