Gregor Johann Mendel ชาวออสเตรีย ค้นพบกฎเกณฑ์ที่สำคัญอย่างยิ่งทางพันธุศาสตร์และสามารถอธิบายพื้นฐานของการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต จึงได้รับการยกย่องให้เป็น บิดาแห่งวิชาพันธุศาสตร์
Mendel ได้คัดเลือกลักษณะของถั่วลันเตา 7 ลักษณะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ทำการผสมภายในดอกเดียวกันหลายๆ รุ่น จนแน่ใจว่าทุกลักษณะเป็นพันธุ์แท้ จากนั้นคัดเลือกต้นพ่อและต้นแม่ที่มีลักษณะแตกต่างกัน นำมาผสมกันทีละลักษณะ ซึ่งเราสามารถสรุปได้ดังนี้
1. Mendel เลือกที่จะศึกษาลักษณะที่แยกออกได้อย่างเด่นชัด ชัดเจน เช่น สีของเมล็ด ซึ่งก็คือ สีเหลืองและสีเขียว
2. ในการศึกษาของ Mendel นั่นจะทำการศึกษาทีละลักษณะ ซึ่งจะทำให้สะดวกต่อการสังเกต การวิเคราะห์การทดลองยิ่งขึ้น
3. เลือกใช้ถั่นลันเตาในการทดลองเนื่องจาก ดอกถั่วลันเตาเป็นดอกสมบูรณ์เพศมีกลีบดอกที่ปกปิดมิดชิดไม่ให้ละอองเรณูจากดอกอื่นเข้าผสมกันกับเซลล์ไข่ ดังนั้นในธรรมชาติจึงมีการผสมภายในดอกเดียวกัน (self-fertilization) ได้ลูกเป็นพันธุ์แท้ ลักษณะนี้จึงเหมาะต่อการควบคุมการทดลอง
4. ถั่วลันเตานี้มีอายุสั้น ทำให้เหมาแก่การทดลองนี้ ซึ่งจะใช้เวลาไม่นานเกินไปเพราะหากมีอายุยาวจะทำให้การทดลองนี้ล่าช้าจนเกินไป
5. มีความอดทนสูง รู้จักสังเกต ใฝ่รู้อย่างตั้งใจ และมีความละเอียดรอบคอบต่อการทำงานชิ้นนี้ เป็นอย่างมาก
