สำคัญที่ใจ รุ่ง ระพีพรรณ ไม่เป็นไร ถ้าหัวใจสองเราตรงกัน อย่าไปไหวหวั่นคำโจษจันนินทา เธอเป็นใครมาจากไหนฉันไม่เคยว่า ดอกดินดอกหญ้า ถ้าจะรักไม่เห็นสำคัญ... เป็นนางโลมนางระบำหรือนางแรมรอน มีรักสำส่อนคนขอดค่อนประจาน มีมลทินคนติฉินว่าเลวสามานย์ แต่ฉันรักมั่นไม่สำคัญว่านางอะไร... มากชายเชยชม ร่างกายโสมม คาวโลกีย์มาแล้วเท่าไร สำนึกผิดเพราะหลวมตัวฉันให้อภัย สำคัญที่ใจ ถ้าจะรักฉันไม่เดียดฉันท์... ไม่เป็นไรแม้ว่าใครเขาคอยประณาม ว่าเธอนั้นต่ำทรามผู้คนเหยียดหยัน เธอจงลืมความเลวทรามให้มันพ้นผ่าน จะรักเธอมั่น คอยปลอบขวัญรักเธอจนตาย...
สวัสดีครู จ่อย อ่านกลอนแล้วเขียนดีนะครับ.....มาเยี่ยมผมบ้างครับ
"สำคัญที่ใจ" เป็นเพลงใช้ได้เลย ครูงำดู บ้างหรือยังครับ...
สวัสดีค่ะ ไม่ได้คุยกันหลายวันเป็นอย่างไรบ้างค่ะครูจ๋อย..
กลอนไพเราะน่ะค่ะ..
บทกลอนเพราะดีคะ
คุณครูจ่อยเป็นผู้ที่มีหลากหลายอารมภ์
สุดยอดครูไทยแล้วคะ ขอชื่นชม
ทุกสิ่ง สำคัญที่ ใจ จริงๆ ด้วยค่ะครูพี่จ่อย สุขสันต์ทุกวี่วันนะคะ
แวะมาทักทายค่ะ....สบายดีบ่