ในการทำงานใดๆ ผลงานของหัวหน้าเกิดขึ้นจากผลงานของผู้ใต้บังคับบัญชาที่ร่วมใจร่วมแรงกันทำ
 
ผู้ใต้บังคับบัญชามีบทบาทสำคัญในการผลักดันให้งานของหัวหน้าประสบผลสำเร็จ
 
ส่วนหัวหน้าเองก็มีส่วนในการส่งเสริมสนับสนุนผู้ใต้บังคับบัญชาให้มีความก้าวหน้าในหน้าที่และได้รับตำแหน่งงานที่ดีขึ้น
 
ยังมีหัวหน้างานจำนวนมากที่หลงผิดคิดว่าผลงานที่เกิดขึ้นนั้นมาจากตนเองเพียงฝ่ายเดียว ผู้ใต้บังคับบัญชาก็เป็นแค่ผู้ช่วยคนหนึ่งหรือไม้ประดับเท่านั้น
 
หัวหน้างานบางคนเป็นหัวหน้าที่เน้นการบริหารงานของตนเป็นหลัก ไม่สนใจในการบริหารผู้ใต้บังคับบัญชาในทีม ไม่ดูแล ไม่เอาใจใส
 
เมื่อผู้นำหลายคนไม่ให้ความสำคัญเช่นนี้ ทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาขาดแรงจูงใจในการทำงาน ทำงานตามคำสั่งเพียงอย่างเดียว ไม่อุทิศและสละเวลาหากหัวหน้างานมีงานด่วนพิเศษ
 
ซึ่งปัญหาเหล่านี้เองจะส่งผลย้อนกลับมายังหัวหน้าทำใหต้องรับภาระหนัก แทนที่จะมีเวลาในการทำงานเชิงกลยุทธ์ การวางแผนงาน การพัฒนาระบบงานให้ดีขึ้น กลับต้องเอาเวลามาสะสางงาน คอยแก้ไขปัญหาประจำวันที่ไม่มีผู้ใต้บังคับบัญชา อาสาที่จะช่วยหรือเกี่ยงกันไม่อยากทำให้


ดังนั้นเพื่อให้การทำงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพบรรลุเป้าหมาย ผู้เป็นหัวหน้าเองจึงไม่ควรละเลยที่จะใส่ใจในความคิดความรู้สึกของผู้ใต้บังคับบัญชา

การบริหารคนควบคู่ไปกับการบริหารงาน จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นด้วยการหาวิธีการดูแลเอาใจใส่ผู้ใต้บังคับบัญชา  นั่นก็คือการหาวิธีจูงใจในการทำงาน ทั้งนี้การจูงใจผู้ใต้บังคับบัญชาให้ทำงานให้นั้นมิใช่เรื่องยากที่คุณเองในฐานะหัวหน้างานจะทำไม่ได้ ใช่ไหมคะ