ป้าแกมีมือที่เชี่ยวชาญอย่างยิ่งในการปอกผลไม้ น่าจะอยู่ในระดับผู้ทรงคุณวุฒิ ตามการจำแนกระดับข้าราชการแบบใหม่

วันหนึ่งไปนั่งกินข้าวที่ร้านข้าวแกงประชานิยม ใกล้ๆ ร้านก๋วยเตี๋ยวประจำตระกูล   ร้านนี้เป็นร้านเก่าแก่ กับข้าวดูสะอาดน่ากิน และอร่อย  สภาพร้านเก่าแต่สะอาด คนขายและพนักงานในร้านก็เรียบๆ เรื่อยๆ มีข้าวแกงหลายอย่าง ที่ชอบสั่งคือพะแนงเนื้อราดข้าว

ที่หน้าร้านข้าวแกงจะมีรถเข็นขายผลไม้ แม่ค้าเป็นหญิงวัยใกล้ชรา อ้วนปานกลาง ท่าทางดูสุขภาพจะไม่ค่อยดี  แกจะมีผลไม้หลายอย่างตามฤดูกาล ปอกผลไม้ใส่แพ็ค เพื่อขาย   สิ่งที่ประทับใจคือแม้ร่างกายทั่วไปจะดูป่วย แต่การปอกผลไม้ทุกชนิดกลับดูชำนาญอย่างยิ่ง มือที่แคล่วคล่องแม้จะดูไม่ว่องไวนัก แต่ก็เรียบเรื่อยสม่ำเสมอ นี่กระมังมืออาชีพ

ผมชอบซื้อผลไม้ของป้าแกกลับบ้าน รับประทานบางครั้ง เก็บไว้ในตู้เย็นจนลืมและเสียทิ้งไปหลายครั้ง  ค่าผลไม้คือค่าเข้าชมฝีมือระดับเซียน