ฝากเยี่ยว ต่ำกว่า 19 ปี ห้ามเข้า

มีชายหนุ่มคนหนึ่งได้แต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่งในหมู่บ้านเดียวกัน เป็นเวลาประมาณ 4-5 ปี ครอบครัวนี้นอกจาก สองผัวเมียนี้แล้วก็มีแม่เฒ่าและน้องเมียอีกคนหนึ่ง ส่วนพ่อเฒ่า ได้เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว น้องเมียของชายหนุ่มคนนี้นับวาเป็นสาวสวยคนหนึ่ง ชายหนุ่มผู้เป็นพี่อ้ายรู้สึกนึกฮัก และชอบพอน้องเมียของจะของหลาย นึกในใจอยู่เสมอวาเฮ็ดจั่งใด๋จึงจะได้ลิ้มรสสวาทกับน้องเมียคนนี้จักเทือ หากได้ลองลิ้มรสดังใจปรารถนาแล้ว จะของคงจะมีความสุขอย่างยิ่ง

ชายหนุ่มคิดพ้อวิธีการที่จะให้ได้น้องเมียมาเป็นของจะของ แม้จักเทือสองเทือก็ยังดี น้องเมียเขามีจุดอ่อนอย่างหนึ่ง คือไม่เดียงสาต่อทางประเวณีเลย เพราะอายุเพิ่งได้ 14-15 ปีเท่านั้น

พอดีบ้านที่เขาอาศัยอยู่กับแม่เฒ่าเป็นบ้านที่สร้างมาโดน ตัวบ้านเฮ็ดด้วยเสาไม้แก่น พื้นฟากฝาฟาก ค่อนข้างทรุดโทรม โดยเฉพาะชานเฮ็ดด้วยไม้ไผ่ ซึ่งผุพังหลายควรจะได้เฮ็ดชานนี้ใหม่ เพื่อให้สะดวกแก่การอยู่อาศัยและปลอดภัย ดังนั้นชายหนุ่มจึงรื้อชานเก่าออกแล้วเข้าป่าไปตัดไม้ไผ่มาเฮ็ดชานใหม่ให้แน่นหนาถาวรกว่าเก่า

ในระหว่างนั้นเป็นฤดูเฮ็ดนา ชายหนุ่มออกไปคราดนาอยู่คนเดียว และที่ทุ่งนาของเขามีกระต๊อบหลังเล็ก ๆ เฮ็ดด้วยไม้ไผ่ มุงด้วยหญ้า มีฝารอบขอบชิดอยู่หลังหนึ่ง ตามธรรมเนียม ชาวบ้านชนบทนั้น ในฤดูเฮ็ดนายามออกไปเฮ็ดไร่ไถนา ยามตกสายเมียจะนำข้าวปลาอาหารไปส่งผัวที่นา และเมียของเขาก็นำข้าวปลาอาหารไปส่งเขาเป็นประจำหลายมื้อมาแล้ว

อยู่มามื้อหนึ่ง เผอิญเมียเขาไม่ค่อยสบาย จึงใช้ให้น้องสาวไปส่งข้าวและอาหารแทน ชายหนุ่มยามเห็นน้องเมียมา ส่งข้าวและอาหารจะของเช่นนั้น ก็กระหยิ่มในใจ จึงวางแผนที่จะให้ได้ร่วมรสฮักกับน้องเมียของจะของขึ้นมาทันที ดังนั้นขณะที่ไถนาอยู่จึงเรียกน้องเมียไปหาและบอกวา "บัดนี้เราได้ชานใหม่แล้วอ้ายอยากขอร้องจักอย่างหนึ่ง คือหากน้องปวดเยี่ยวแล้วอย่าไปเยี่ยวใส่ที่อื่น ขอให้คืนไปเยี่ยวใส่ชานใหม่บ้านเรา เพราะชานนอกจากใช้เฮ็ดอย่างอื่นแล้ว ยังมีไว้สำหรับเยี่ยวใส่ด้วย ชานใหม่นี้อ้ายเฮ็ดด้วยความลำบากและสวยงามดี ยามน้องปวดเยี่ยวขอให้เยี่ยวใส่ชานให้อ้ายนำ อ้ายจะดีใจและขอบใจเธอหลาย"

น้องเมียหลงกลและรับคำ พอหญิงสาวผู้เป็นน้องเมียอยู่ที่ทุ่งนาสักพักใหญ่ เกิดปวดเยี่ยวขึ้นมาอีหลี จึงบอกพี่อ้ายวาปวดเยี่ยวแล้วจะกลับไปบ้านเพื่อเยี่ยวใส่ชานใหม่ก่อน วาแล้วก็จะเดินออกไป ฝ่ายพี่อ้ายเจ้าเล่ห์ก็ร้องบอกวา "เดี๋ยว ๆ หยุดก่อน หากน้องจะไปเยี่ยวใส่ชานใหม่เช่นนั้น อ้ายก็ปวดเยี่ยวเหมือนกัน ขอให้อ้ายฝากเยี่ยวนำแหน่"
น้องเมียพาซื่อ ไม่เข้าใจพี่อ้ายจะฝากเยี่ยวจั่งใด๋ พี่อ้ายจึงบอกวา ขอให้กลับไปที่กระต๊อบประเดี๋ยว พอไปถึงกระต๊อบก็ให้น้องเมียนอนลง แล้วทำการฝากเยี่ยวน้องเมียจนสำเร็จเรียบร้อย

พอพี่อ้ายฝากเยี่ยวเสร็จแล้ว หญิงสาวก็เดินทางกลับบ้านและไปเยี่ยวใส่ชานใหม่อีหลี ยามเยี่ยวเสร็จแล้วจึงไปเว่าให้แม่ฟังวา "แม่ฉันไปนาปวดเยี่ยว พี่อ้าย (พี่เขย) ให้มาเยี่ยวใส่ชาน และพี่อ้ายก็ฝากเยี่ยวมาด้วย"

แล้วเว่าถึงวิธีที่พี่อ้ายฝากเยี่ยวให้แม่ฟัง แม่เลยด่าเอาวา "อีห่าเอย ไปให้เขาสังวาสมึงเฮ็ดหยัง โง่แท้ๆ อีนี้" ลูกสาวไม่พูดโต้ ตอบวาจั่งใด๋ จึงกลับไปที่ทุ่งนาอีกไปต่อวาพี่อ้ายวาเยี่ยวใส่รูของลับเขาแล้วมาเอาออกให้เขาซิ พี่อ้ายบอกวา "บ่ยากดอกอ้ายจะเอาเยี่ยวออกให้" พูดแล้วพาน้องเมียเข้าไปในกระต๊อบอีก จัดการทำพิธีเอาเยี่ยวออกให้น้องเมียทันที

เสร็จแล้วบอกน้องเมียวา เอาเยี่ยวออกให้เรียบร้อยแล้ววาอย่างนั้น พอตกเย็น กลับมาถึงบ้านหญิงสาวเว่าให้แม่ฟังอีกวา ที่พี่อ้าย ฝากเยี่ยวนั้น ได้ให้พี่อ้ายเอาเยี่ยวออกให้เรียบร้อยแล้ว และเว่าวิธีการที่พี่อ้ายอาเยี่ยวออกให้แม่ฟัง แม่จึงดุด่าอีกว่า "อีเวรเอย อยู่ดี ๆ ไปให้เขาเฮ็ดอีหยังอีกจนได้"