|
จับบนกิ่งลำพูอยู่เป็นกลุ่มเป็นกอง
|
|
ดูยิ่งดูเพลินตาน่ามองส่องสว่างหัวใจ
|
|
ไม่ได้ใหญ่ได้โตไม่ได้โก้ได้หรู
|
|
จะดึกจะดื่นก็มีไฟอยู่หิ่งห้อยไม่เคยหมดไฟ
|
|
เป็นแค่แสงจางจางสว่างในความมืดมน
|
|
เป็น แค่คนจนจนแต่เราก็มีศักดิ์ศรี
|
|
ไม่ต้องเด่นต้องดังอยากจะสร้างความดี
|
|
ตามสติปัญญาที่มีทุ่มเทสุดหัวใจ
|
|
เหนื่อยเท่าไหร่ก็ทำหนักเท่าไหร่ก็ทน
|
|
หากมีเธอร่วมทางสักคนที่เหงาก็คงจะคลาย
|
|
เป็น แค่แสงหิ่งห้อยสว่างไม่เท่าแสงไฟ
|
|
หากว่าเรา ร่วมแรงร่วมใจชีวิตต้องดีกว่านี้
|
|
ไม่ต้องเด่นต้องดังแค่อยากจะสร้างความดี
|
|
ตามสติปัญญาที่มีทุ่มเทสุดหัวใจ
|
|
เหนื่อยเท่าไหร่ก็ทำหนักเท่าไหร่ก็ทน
|
|
เพื่อสังคม และแผ่นดิน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|