ความต้องการที่ไม่สิ้นสุด

พระสมุทรสุดลึกล้น     คณนา

สายดิ่งทิ้งทอดลงมา   หยั่งได้

ภูเขาสูงอาจวัดวา       กำหนด

แต่จิตมนุษย์นี้ไซ้       อยากแท้ หยั่งถึง

      ไม่แน่ใจนักว่าที่เขียนข้างต้นนี้ จะถูกต้องตรงกับต้นฉบับหรือไม่ แต่เป็นโครงที่ท่องจำอยู่ในใจ ท่องไว้ปลอบใจตัวเอง เวลาเห็น เวลาได้พบกับสิ่งที่ไม่แน่นอนในเรื่องของจิตใจของสิ่งมีชีวิตบนโลกกลมๆ ใบนี้ ที่ใช้ชื่อเรียกตัวเองว่า "มนุษย์"

      จิตใจและความรู้สึกของมนุษย์เป็นสิ่งที่หยั่งยากจริงๆ โดยเฉพาะในเรื่องของความต้องการ เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ไอน์สไตล์ บอกว่า" สิ่งที่ไม่มีที่สิ้นสุดมีอยู่สองอย่างคือจักรวาลและความโง่ของมนุษย์" ผู้เขียนไม่มีความเห็นแย้งกับคำกล่าวดังกล่าว ในเรื่องจักรวาลผู้เขียนไม่เคยสัมผัส ไม่มีความรู้ จึงไม่กล้าที่จะแสดงความคิดเห็น แต่ในเรื่องความโง่ พิสูจน์ได้ด้วยตัวเองว่าไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ  เพราะยิ่งมีลมหายใจอยู่นานวันเท่าไร ผู้เขียนก็ยิ่งมีความรู้สึกว่าตัวเองโง่มากขึ้นเท่านั้น ยืนยันได้จากการที่คนใกล้ชิดที่ผู้เขียนอยากจะฝากชีวิตให้ช่วยดูแลมักจะชมผู้เขียนอยู่เสมอว่า "โง่" "รู้นะว่าโง่ แต่ไม่คิดว่าจะโง่ปานนี้" เฮ่อ..ชื่นใจจริงๆ

      นอกจากสองสิ่งที่ไอน์สไตล์ กล่าวไว้แล้ว ผู้เขียนก็อดคิดไม่ได้ว่า"ความต้องการของมนุษย์" น่าจะเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่หาที่สุดมิได้ นับตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา จนได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก มนุษย์รู้จักแต่คำว่า "ความต้องการ" "การแสวงหา" และ  "การแย่งชิง"  เพื่อให้ได้มาซึ่งความอยู่รอด เพื่อให้ได้มาซึ่งความสะดวกสบาย   มนุษย์สามารถใช้มันสมองเอาชนะธรรมชาติ ใช้ความสามารถที่มีอยู่เอาชนะทุกสิ่ง มนุษย์คือผู้เบียดเบียน เบียดเบียนธรรมชาติ เบียดเบียนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่เกิดมาร่วมโลก และเบียดเบียนแม้กระทั่งเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง เป็นเช่นนี้รุ่นแล้วรุ่นเล่า ไม่จบไม่สิ้น

      หากมนุษย์รู้จักลดความต้องการของตัวเองลงเสียบ้าง รู้จักพอใจในสิ่งที่มี ยินดีในสิ่งที่ได้ ไม่แสวงหาสิ่งเกินจำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต ปรับปรุงจิตลดการแก่งแย่ง โลกมนุษย์ก็คงจะน่าอยู่ สังคมก็คงจะไม่วุ่นวายสับสนอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

     สำหรับผู้เขียน คิดว่าจริงๆ แล้วเพื่อให้ชีวิตดำรงอยู่ได้ อาศัยเพียงแค่ปัจจัย 4 พอประทังชีวิต แถมด้วยคนรู้ใจใกล้ชิดคอยดูแลสักคน รถยนต์สักคัน มือถือดีๆ ทีวีเครื่องใหญ่ๆ notebook พอใช้ทำงานได้ สร้อยคอ แหวนเพชร นาฬิกา เงินสด ตู้เย็น เครื่องซักผ้า ไมโครเวฟ..... ฯลฯ... ก็คงพอ

     เฮ่อ...เห็นมั๊ยหล่ะ ความต้องการของมนุษย์ไม่เคยพอและไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ  ...555