ข้อมูลดิจิตอลที่คอมพิวเตอร์แปลงเป็นภาพและเสียงนั้น จะถูกบันทึกไว้บนอุปกรณ์ที่เรียนกว่าหน่วยบันทึกข้อมูล หรือหน่วยเก็บข้อมูล ในยุคที่มัลติมีเดียเริ่มเกิดขึ้นใหม่ ๆ นั้นนิยมใช้หน่วยเก็บข้อมูลที่เรียกว่า แผ่นซีดีรอม  แผ่ซีดีรอมนี้ถูกนำมาใช้กันอย่างกว้างขวาง เพราะราคาไม่แพง ใช้สะดวกกว่าหน่วยเก็บข้อมูลอื่น และบรรจุข้อมูลได้มาก  นับเป็นตัวอักษรก็จะได้ เป็นข้อมูลถึง 300,000 หน้ากระดาษถ่ายเอกสาร (A4) เหมาะสำหรับใช้ในการเก็บบันทึกข้อมูลของสื่อมัลติมีเดีย

         แผ่นดีรอมนี้บางที่เรียกว่า แผ่นซีดี คำว่า "แผ่นซีดี" นี้ยังใช้เรียกแผ่นพลาสติกที่บันทึกเสียงเพลงแบบดิจิตอลซึ่งมีมาก่อนแผ่นซดีรอมเรียกเต็มชื่อว่า แผ่ซีดีออดิโอ หรือซีดีเพลง แผ่นซีดีออดิโอนี้มีขนาดและรูปร่างเหมือนแผ่นซีดีรอมนี้ แต่ระบบสัณญาณดิจิตอลบนแผ่ทั้งสองนี้ต่างกัน อย่างไรก็ดีคอมพิวเตอร์สามารถอ่านข้อมูลทั้งบนแผ่นซีดีรอม และซีดีออดิโอได้ โดยอุปกรณ์นี้เรียกว่า "เครื่องอ่านซีดีรอม"หรือ "ซีดีรอมไดรว์"

ซีดีรอมไดรว์

แผ่นซีดีออดิโอ หรือวีซีดี

          ปริมาณการมีเครื่องอ่านซีดีรอมใช้นั้นสะท้อนให้เห็นว่ามีการใช้สื่อมัลติมีเดียอย่างกว้างขวาง ใน ค.ศ.1994 มีเครื่องอ่านซีดีรอมใช้ประมาณ 11 ล้านชุดทั่วโลก ปัจจุบันเมื่อซื้องเครื่องคอมพิวเตอร์ จะมีเครื่องอ่านซีดีรอมนี้ติดตั้งมาด้วยทุกเครื่อง

           แผ่นพลาสติกขนาดเท่ากับแผ่นซีดีรอมนี้ ยังถูกนำไปใช้เก็บข้อมูลในระบบอื่น และมีชื่ดเรียกไปตามระบบเก็บข้อมูลนั้น ๆ ได้แก่ แผ่นวิซีดี หรือแผ่นวิดีโอซีดี (Vidio CD) ซึ่งบันทึกข้อมูลดิจิตอล ใช้เล่นกับเครื่องเล่นเพื่อดูภาพยนตร์ แผ่นดีวีดี (DVD-Digital Versatile Disc)ใช้บันทึกข้อมูลได้มากกว่าแผ่นซีดีรอม ในปัจจุบันแผ่นดีวีดีใช้นำมาบันทึกข้อมูลดิจิตอลเพื่อใช้เล่นกับเครื่องเล่นดีวีดี หรือเครื่องเล่นคอมพิวเตอร์ เป็นภาพยนตร์ ที่ให้ภาพและเสียงชัดเจนมากกว่าแผ่น วีซีดี


           ที่มา  : พรวิไล  เลิศวิชา. มัลติมีเดียเทคโนโลยีกับโรงเรียนในศตวรรษที่ 21, กรุงเทพฯ : สวทช. 2544

          http://www.cybered.co.th/warnuts/wbi/wbi2/hie/page45.htm

         http://library.tu.ac.th/staff/user4/media/introduce_old006.htm