...ถึงจะหลีกหนีเวลาไปไม่พ้น ... ก็ขอเกาะเข็มวินาทีไปพร้อมกับการทำงานที่มีความสุขครับ
เคยบ้างไหมที่ทำงานอย่างหนึ่งให้เสร็จๆ ไปอย่างเร่งรีบ
เพื่อจะได้ไปทำอีกอย่างให้เสร็จๆ ไป
หรือที่พูดว่า "ทำให้เสร็จๆ"
และเป็นเช่นนี้เรื่อยไป จากวันเป็นเดือนและจากเดือนเป็นปี ทุกๆวัน
พอหมดวัน ภาคภูมิใจว่า ทำให้เสร็จๆ ไปได้หลายงาน
บ่อยครั้งไป ที่ผู้เขียนเป็นอย่างที่ว่านี้ แล้วก็นึกได้เป็นทีๆ
สังเกตใช่ไหมครับว่า ถ้าทำงานอย่างมีความสุขเวลาที่กำลังทำงานที่มีความสุขนั้น ก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ท่านติช นัท ฮันท์ เน้นที่การอยู่กับปัจจุบัน อยู่กับการทำงาน
ท่านสอนเสมอว่า การรีบทำสิ่งหนึ่งให้เสร็จๆ ไป เพื่อไปทำอีกงานหนึ่งแบบรีบๆ ร้อนรน ไม่อาจพ้นความรีบร้อนรนไปได้เลย
ท่านเคยเตือนศิษย์ที่กำลังกินส้ม และพูดถึงโครงการในอนาคตไปพร้อมกันอย่างเพลิดเพลิน ว่าเขาผู้นั้นไม่ได้กินส้ม แต่กำลังกินโครงการในอนาคตต่างหาก
... ลองดูนะครับ ลองทำงานโดยเน้นที่การกระทำที่อยู่กับปัจจุบัน
เช่น กำลังพูดกับใคร ก็ใส่ใจกับผู้ที่เราพูดด้วย หรือ กำลังขับรถ ก็ใส่ใจกับการขับรถ ไม่ใช่มัวคุยโทรศัพท์ หรือ ดูภาพยนตร์จากดีวีดี
... ถึงจะหลีกหนีเวลาไปไม่พ้น
... ก็ขอเกาะเข็มวินาทีไปพร้อมกับการทำงานที่มีความสุขครับ
... ลองดูนะครับ
- หมอสุข
อ่านแล้วคิดตาม เหมือนตัวเองตอนนี้เลย ทำงานอย่างหนึ่งใจคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง พองานนี้เสร็จก็เหมือนไม่เสร็จต้องย้อนกลับมาทบทวนอีก เวรกรรม
ขอบพระคุณ คุณมะปราง ที่แวะมาทักทาย
หมอสุข
เขียนบ่อย ๆ นะคะ
...จงทำงาน ทุกชนิด ด้วยจิตว่าง
ยกผลงาน ให้ความว่าง ทุกอย่างสิ้น
กินอาหาร ของความว่าง อย่างพระกิน
ตายเสร็จสิ้น แล้วในตัว แต่หัวที
ท่านผู้ใด ว่างได้ ดังว่ามา
ไม่มีท่า ทุกข์ทน หม่นหมองศรี
“ศิลปะ” ในชีวิต ชนิดนี้
เป็น “เคล็ด” ที่ใครคิดได้ สบายเอยฯ...
ขอบพระคุณ ธรรมทิพย์ ที่แวะมาเยี่ยมเยือน ให้กำลังใจบ่อยๆ
หมอสุข
ขอบคุณข้อคิดดี ๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ
หมอสุข
แวะมาอ่านบันทึกคุณหมอ...ก่อนออกจากระบบ
...คุณหมอแนะนำ ไว้
พรุ่งนี้...เริ่มเลย นะครับ
ขอบพระคุณคุณหมอมาก ครับ