ที่ชัยภูมิ เย็นนี้ฝนตกแรงและนานพอสมควร เป็นที่พอใจกับเกษตรกรอย่างยิ่ง และส่งผลดีกับคนที่กำลังร้อน...ต้องการความเย็นมาแก้ร้อน แต่ก็พอประทังได้บ้าง พอหยุดก็เหมือนเดิม
พอดีช่วงนี้ดิฉันมีเรื่องเล่าและถามท่านผู้รู้เกี่ยวกับโรคตา (ต้อเนื้อ) พอดีดิฉันเป็นมาประมาณปี49 ก็ได้ทราบปัญาและกำลังรักษา โดยวิธีการที่แพทย์เกี่ยวกับตาแนะนำ ช่วงปิดเทอมเมื่อกี้ได้ไปหาหมอที่ รพ ค่ายโคราชมา คนเยอะมากแต่คงเป็นทุกที่ คุณหมอท่านคงแก่และเหนื่อยกับงานค่ะ เร่งเวลา พูดเร็วและห้วนๆ แต่หารู้ไม่ว่าคนที่เค้ามาไกล และกำลังมีปัญหากำลังต้องการคำปรึกษาที่ดี ก็คิดเหมือนกันว่าเป็นทุกที่รึเปล่า หมอแนะนำให้เอายามาหยอดและใส่แว่น ซึ่งเราได้ทุก รพ ที่บ้านก็ได้ประจำเมื่อไปปรึกษา แต่มีแต่หมอเด็ก พึ่งฝึกงานและบรรจุใหม่ ไม่เฉพาะทาง เราก็เลยต้องหา รพ ที่มีแพทย์เฉพาะทาง แต่เราต้องการลอกหรือเรียกว่าการผ่าตัดลอกต้อออก อาการมันจะเคือง มองไม่ค่อยชัด จะเบอๆมัวๆ ก็ใส่แว่นมาสักพักน้อยๆ เพราะพึ่งใส่ใจ รูว่าตัวเองผิดพลาดในการรักษาแล้วแต่ก็ต้องการรักษา หมอแกก็ค่อนข้างตำหนิเรา เมื่อตรวจดูและถามว่าอายุเท่าไหร เราบอกอายุ 28 แกบอกว่ามันอาจขึ้นเร็ว้าลอกออก มันทำยาก และหากทำบ่อย ทำซ้ำมันอาจเสียตาเรา สันสนเลยค่ะจากบางที่ในเคตที่เค้าไปทำมาแต่ต่างที่กัน เค้าก็ทำดี ไม่ขึ้น ขึ้นช้านะค่ะ พี่เค้าก็ 30 เอง เราถามต่อไม่ได้เคาบอกว่าเอาไง เราก็บอกว่าเราเชื่อหมอ เพราะเรากลัว ถึงแม้มันไม่รุนแรงเท่าต้ออื่น แต่มันก็เป็นปัญหาสำหรับเราแล้ว ถามและดูข้อมูลหลายที่ค่ะ รพ ศิริราช ขอนแก่น มีเพื่อนเรียนเกี่ยวกับการแพทย์หลายคน ไม่ใช่หมอตา แต่พอรู้อมูล ก็บอกเอาไว้ก่อน ใส่แว่น มันอาจดีขึ้น ไม่ขึ้นอีกในกรณีดูแลดี หรือปรึกษารักษาใหล้ๆ หรือที่รพ ชัยภูมิไงไปไกลทำไม เพื่อนบอกว่ามีหมอตาเก่ง อย่ามองข้าม ก็เราได้ยินมาว่าทำแล้วขึ้นเร็ว สรุปตอนนี้ยังไม่ทำอะไรหรอกค่ะ ใส่แว่นกันลมแดดแสง ใช้ยาหยอดตา พยายามไม่นอนดึกก็หวังว่าผู้รู้ได้อ่านแล้วคงมีคำตอบดีบอกต่อ หรือเล่าให้ฟังบ้าง อาจมีประสบการณ์ คนใกล้คนรู้จักเป็น ก็เชิญเล่าให้ฟังบ้างนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ ครูปฐมวัย จ.ชัยภูมิ
เคยเห็นท่านอาจารย์สุรเชต ที่สอนปโทดิฉันตอนนี้ เคยเล่าอาการของภรรยาที่มีปัญหาให้ฟังและได้รับคำแนะนำดีๆจากเพื่อนใน gotoknow ดิฉันก็หลังบ้างหากมีคนรู้ ผู้รู้ ได้อ่าเจอ ก็เม้นท์บอกกันไดค่ะ ยินดีมากๆ
ดิฉันเชื่อว่าปัญหาทุกปัญหามีทางออก แต่เมื่อดิฉันมีปัญหาที่เจอกับตัวเอง ถึงแม้ว่ายังครบสามสิบสอง ไม่ได้ร้ายแรงเหมือนโรคอื่นแต่มันก็บั่นทอนกำลังใจค่ะ แต่ก็โทษตัวเองทุกครั้งที่นึกถึง เมือ่สอนเด็กๆ เด็กๆก็ถามประจำว่าครูทำไมตาแดงจัง ครูร้องไห้หรอ ครูเป็นอะไร เราก็เซ็งตัวเองทุกครั้ง เมื่อกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ก็ต้องแก้ที่ปัจจุบัน ไงก็รอท่านผู้รู้แนะนำนะคะ
สุดท้ายดิฉันได้รับกลอน กลอนหนึ่งมาจากเพื่อน ก็ดีนะคะ อยากแบ่งปันคนอื่นเอาเป็นว่า ว่างๆก็อ่านดูละกันคะ คัดมาเฉพาะที่โดนๆใจน่ะค่ะ
สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้.....อะไรบ้างล่ะ มาดูกันค่ะ
เงินซื้อบ้านได้แต่ซื้อ ความอบอุ่นไม่ได้ จริงมั้ยค่ะ
เงินซื้อยาได้แต่ซื้อ สุขภาพไม่ได้
เงินซื้อหนังสือได้ได้แต่ซื้อ ความรู้ไม่ได้
เงินซื้อตำแหน่งได้แต่ซื้อ ความนับถือไม่ได้
เงินซื้อบ้านได้แต่ซื้อ ความนับถือไม่ได้
เงินซื้อความสนุกชั่วครูได้แต่ซื้อความสุขไม่ได้
เงินซื้อเมียที่สวยได้แต่ซื้อ แม่ที่ดีให้ลูกไม่ได้....ซื้อกันใหญ่เลย
จริงมั้ยค่ะ
มีอีกเยอะคะ พอได้คิดเล่นๆละกัน .............ครูปฐมวัย บริหารรุ่น7
