ดุจดังเงาเฝ้าตามเตือนเพื่อนพ้นภัย...

เหม่อมองมานภาครื้มมวลหมู่เมฆ

ใครไหนเสกส่งลงมาคราหน้าฝน

ดุ่มเดินเดี่ยวเปลี่ยวกายใจในสายชล

เบิ่งเบี้องบนปนเปื้อนยิ้มอิ่มอุรา

 

ปลิวพลิ้วใบไกวกวัดแกว่งแรงลมต้อง

มาเมียงมองจ้องจำคำนำแนะหนา

ดอกเอื้องฟ้าท้าทวนลมชมชื่นตา

กระดังงาจำปาเข็มเข้มแดงดี

 

ชื่นชมสวนมวลดอกไม้ไว้ประดับ

ตอนมารับลูกยาใจให้สุขขี

ชมชื่นปลาการ์ตูนมากมายมี

หลายหลากสีแหวกว่ายวนคนมากชม

 

ต่างมารอรับลูกเพียรเรียนหนังสือ

คุณครูคือผู้นำทางสร้างสุขสม

เรียนพิเศษสายภาษาพาชื่นชม

ฝึกอบรมบ่มเพาะเพียรเรียนยังเยาว์

 

เจ้าเติบโตโก้วิชชาปัญญามาก

จะทุกข์ยากมากมีจนคนโง่เขลา

ฝึกวิชชาปัญญาดีมีในเรา

ดุจดังเงาเฝ้าตามเตือนเพื่อนพ้นภัย

 

แลเหลียวเห็นเย็นลมพัดผ่านกายา

ในอุราฉ่ำชื่นจิตพิสมัย

รอรับลูกผูกฉันท์กลอนก่อนกลับไป

เคียงคู่ใจ...ยอดยาหยี...ของพี่...เอย.