อะ แฮ่มๆๆ 

ก็อย่างที่ว่ากัน บนหวอด ER ตามโรงพยาบาลมันก็เป็นอะไรที่น่าระทึกอยู่เเล้ว โรงพยาบาลธรรมดาฝ่ายกายทั่วๆไป ยิงกัน ฟันกัน เลือดตกยางออก เป็นลม ก็ "ER First" เลยก็ว่าได้

 

เเต่นี่ >>> โรงพยาบาลทางจิต มันก็ระทึกไปอีกเเบบ เเหวกเเนวไปอีกอย่าง การขึ้นหวอดครั้งนี้ เป็นประสบการณ์ครั้งเเรกในชีวิต เปิดซิงสดๆ ความคิดในหัว "โรงพยาบาลบ้า ต้องมีอะไรให้ฮากันเเน่ๆ " ก็เป็นดังที่คาดไว้

จะมีทำเคสๆ อ่ะ จับคู่!!!  ไม่เป็นไรเป็นไงเป็นกัน รอดก็รอดคู่ ตายก็ตายหมู่กันละว่ะ!!!

คู่ของเรานี่เลย....ผู้ป่วยรายนี้น่าสนใจมาก น่าสนใจจริงๆ เป็นเด็กนักเรียน ม.ปลาย ผมสั่นตรง ผอม สูงพอประมาณ นี่เลย ใสเเว่นเด็กเรียนสุดๆ เมื่อได้เคสมาก็จะมีการตรวจสอบสภาพจิตว่าผู้ป่วยเขาอยู่ในระดับไหน ความคิดเเรกที่ได้เคส "ใครจะไปทำ" เริ่มมองหน้าเพื่อน จับมือ สุดท้ายได้ข้อสรุป ไปด้วยกัน!!! ดำน้ำบุ๋มๆกันเลยเชียว T^T 

น้องชอบร้องเพลงมาก คุยไปคุยมา ลุกขึ้นพรวด!!  ร้องเพลงซะงั้น เออเอากะเขา เราก็ให้การสนับสนุนตบมือเป็นจังหวะ สักพักเริ่มสำนึกต้องทำงานต่อ เลยถามน้องว่า ให้ลบเลขง่ายๆ

"อ๊ะ น้องค่ะ 10 - 4 เหลือเท่าไหร่"

น้องยกมือขึ้นมาสิบนิ้ว อ่ะทำท่าจะหักออกสี่นิ้ว เกือบๆๆเกือบใช่เเล้ว เเละมันก็จะใช่คำตอบ ด้วยความสามารถของน้องแก น้องชูสองนิ้วขึ้น แล้วพูดว่า "2PM" ให้ตายซิเเม่เจ้า  10 - 4 ได้ 2PM เเหม....ไม่เพียงเเค่นั่น

น้องลุกขึ้นเต้น I wonna nobody nobady but u~~~

สุดพลังมากมาย T^T

 

เเต่ผุ้ป่วยรายอื่นที่เข้ามาด่านเเรก อย่าง ER ไม่ได้มีเพียงอาการเเบบนี้ บางคนเข้ามา โวยวาย เเล้วก็....กรี๊ด!!!!   เล่นเอาเพื่อนที่กำลังฉีดยาอยู่ด้านใน เข็มจะหักคาก้นคนไข้ซะงั้น

เราจะต้องวัดสัญญาณชีพของผู้ป่วยทุกคน เเต่ก็ต้องระวังตัวเป็นพิเศษ เเละต้องพิเศษมากๆ พี่พยาบาลบอกว่า เคยมีเเบบว่ากำลังวัดไข้จู่ๆ ผู้ป่วยยกบาทาถีบพี่พยาบาลซะงั้น!!! 

ฉะนั้นเราต้องไม่ทำตัวเป็นกรณีตัวอย่าง เป็นอันขาด!!!  หลบหลีกไห้รอด เป็นยอดมนุษย์ อ่ะไม่ใช่!!!