รถเคลื่อนที่ รุกช่วยเหลือ

รถช่วยเหลือเคลื่อนที่

              ชื่อข้อเขียนในครั้งนี้  อ่านแล้วอาจจะแปลกใจอยู่บ้างว่าหมายถึงอะไร  แต่คำตอบนั้นง่ายและชัดเจนอยู่ในตัว นั่นคือการจัดทำโครงการรถช่วยเหลือเคลื่อนที่  โดยมีวิธีการง่ายๆ คือรถคันนี้จะตระเวณไปตามแหล่งชุมชนต่างๆ เพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ประสบปัญหาและช่วยเด็กๆ ที่ด้อยโอกาสนั่นเอง

               ทำอย่างไรหรือครับ  คำตอบที่เป็นรูปธรรมก็คือ ผมและพื่อนๆ มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ได้ ดัดแปลงรถกะบะคันหนึ่งให้เป็นรถเอนกประสงค์  โดยรถคันนี้จัดทำขึ้นเพื่อดำเนินภารกิจหลักๆ   4  ข้อใหญ่ๆ  ดังนี้คือ

               1.เป็นห้องสมุดเคลื่อนที่  โดยดัดแปลงด้านข้างของรถให้เปิดออกได้  เมื่อเปิดแล้วจะพบชั้นหนังสือที่เรียงรายด้วยหนังสือดีสำหรับเด็กและหนังสือมีสาระสำหรับผู้ใหญ่  ให้เด็กและผู้ใหญ่ในชุมชนสลัมและแหล่งบ้านพักคนงานทั่วไปได้หยิบอ่าน (มอบให้ด้วยหากสนใจต้องการไว้อ่านตลอดไป เข้าหลัก “อยากได้นำไป อยากให้นำมา”) รวมทั้งมีโทรทัศน์พร้อมเครื่องฉายวีซีดีเพื่อเผยแพร่สารคดีที่ดีให้เด็กๆ ได้รับชมด้วย

               2.เป็นการสงเคราะห์เคลื่อนที่  คือขนนำเอาสิ่งของ เสื้อผ้า อาหารแห้ง ของเล่นเด็ก ที่ผู้มีจิตศรัทธาบริจาคให้แก่มูลนิธิฯ  ไปกระจายให้แก่กลุ่มเป้าหมายที่มีความจำเป็นต้องการใช้จริงๆ  ซึ่งมีอยู่มากมายตามสถานที่ต่างๆ  เพียงแต่ยังขาดการรุกเข้าไปพบเท่านั้นเอง เชื่อหรือไม่ว่าหลายสิ่งหลายอย่างนั้น เป็นประโยชน์สำหรับพวกเขามาก โดยเฉพาะเด็กๆ ทั้งหลาย

               3.เป็นการช่วยเหลือฉุกเฉิน  รถคันนี้จะมีครูดำเนินการอยู่สองคน  คนหนึ่งประจำให้บริการอยู่ที่รถ  อีกคนจะสำรวจไปยังบ้านเรือนในชุมชนนั้นๆ  เพื่อค้นหาว่ามีใครประสบความทุกข์หรือถูกทอดทิ้งอยู่ เช่นผู้สูงอายุที่ถูกทอดทิ้งขาดคนดูแล  คนพิการถูกปล่อยปละละเลย  เด็กอ่อนและเด็กปฐมวัยขาดคนดูแล  เพื่อจะได้ช่วยเหลือในเบื้องต้นไปพลางก่อน จากนั้นจะประสานหน่วยงานต่างๆ ให้เร่งช่วยเหลือดูแลในระยะยาวต่อไป

                4.เป็นการหาเด็กเข้าโรงเรียน  เมื่อครูสำรวจพบว่ามีเด็กเข้าเกณฑ์เรียนหรือเด็กที่ต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน  ครูจะพูดคุยกับพ่อแม่เด็กและอธิบายให้เด็กเห็นถึงความสำคัญของการได้เรียน จากนั้นจะประสานหาโรงเรียนละแวกนั้นเพื่อส่งเด็กเข้าเรียน  พร้อมทั้งหาทุนการศึกษาและเสื้อผ้าพร้อมอุปกรณ์การเรียนสนับสนุนเสริมเข้าไปด้วย

                ทั้งสี่ภารกิจเชิงรุกเช่นนี้  ผมคาดหมายและมุ่งหวังว่าโครงการดีดีเช่นนี้จะเป็นตัวอย่างและมีส่วนกระตุ้นให้หน่วยราชการและองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นได้นำไปเป็นแบบอย่างการทำงานหรือนำไปประยุกต์เพื่อช่วยเหลือผู้คนและเด็กๆ ในชุมชนท้องถิ่นต่างๆ ต่อไป

                                   ................................................