เมื่อคืนนั่งอ่านเวปของพระอาจารย์ไพศาล วิสาโล ท่านเขียนเกี่ยวกับการคิดถึงความตายบ่อยๆ ว่ามีประโยชน์คือ ทำให้เราขวนขวายทำสิ่งที่ควรจะทำแต่ยังไม่ได้ทำเสียที ทำให้เราเห็นค่าของเวลา ทำให้จิตใจเราอ่อนโยนลงเพราะอีกหน่อยก็ตาย (อาจจะอ่อนโยนลงต่อสถานการณ์บ้านเมืองไหมหนอ หากคิดว่าอีกหน่อยเขาก็ตาย) ท่านมีเวบของท่านซึ่งมีข้อเขียนดีๆ มากมาย
ท่านเปลี่ยนตนจากนักศึกษาที่มีบทบาทมากในกิจการสังคม มาเป็นพระภิกษุที่เทศน์ (พูด เขียน) ให้ข้อคิดมากมาย
ความยากของประเทศไทยอยู่ที่รู้แล้วไม่ยอมทำ
- วางแผน แล้วไม่ทำตามแผน
- สูบบุหรี่ไม่ดี แต่สูบ
- ความรุนแรงไม่ดี แต่ทำ
- เคารพรักในหลวง ฟังพระบรมราโชวาทอย่างนอบน้อม แต่ไม่ทำตาม
- เรามีนักคิดมากมายที่ให้คำสอนไว้ เช่นท่านพุทธทาส พระพรหมคุณาภรณ์ อาจารย์ประเวศ เป็นต้น มีประโยคดีๆ มากมาย เช่นเราเป็นกลางไม่ได้ระหว่างความดีกับความชั่ว เราต้องเลือกเอาอย่างหนึ่ง (ท่านนายกอานันท์) เราอ่านหนังสือมากมาย แต่เราน้อมนำมาใช้น้อย
เราจะปรับสิ่งเหล่านี้อย่างไร
