ได้อ่านวารสารของโรงเรียนนวมินทราชินูทิศหอวังนนทบุรี ที่เขียนเรื่อง "สิบแปดมงกุฎ"โดย อ.ลัดดา  มานิตย์ เห็นว่าเป็นความรู้ที่น่าจะแบ่งปันกัน จึงขออนุญาตสรุปเผยแพร่ ดังนี้
           คำว่า "สิบแปดมงกุฎ" มีที่มาและความหมายดั้งเดิมที่ดี หมายถึง ชื่อเรียกของเหล่าเสนาวานร หรือทหารวานรชั้นนาย 18 ตน  ของพระรามในเรื่องรามเกียรติ์  โดยเสนาวานรทั้ง 18 ตนนี้มีลักษณะร่วมกันอย่างหนึ่งคือ  ศีรษะจะมีมงกุฎแบบลิงใส่อยู่ทุกตน  และทุกตนต่างมีกำเนิดจากเหล่าเทวดาจำนวน 18 องค์ ที่ตั้งใจลงมาเกิดมาเป็นทหารของพระราม (พระนารายณ์อวตาร)
            เหล่าวานรสิบแปดมงกุฎจะแบ่งได้จาก 2 เมืองใหญ่ๆ ชาวเมืองขีดขิน 9 ตน ชาวเมืองชมพู 6 ตน  และไม่รู้แหล่งที่เกิดอีก 3 ตน  เรียงตามลำดับดังนี้
             1)เกยูร  2)โกมุม หรือ โคมุท  3)ไชยามพวาน  4)มาลุนทเสร  5)วิมล หรือ นิลพานร  6)ไวยบุตร  7)สัตพลี  8)สุรกานต์  9)สุรเสน  10)นิลขัน  11)นิลปานัน  13)นิลปาสัน  14)นิลราช  15)นิลเอก  16)กุมิตัน   17)เกสรทมาลา  และ 18)มายูร
            ส่วนมูลเหตุที่ทำให้คำดีๆว่า "สิบแปดมงกุฎ" กลายความหมายมาเป็นคำไม่ดีนั้น  มีที่มาจากเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 6  ได้มีกลุ่มนักเลงการพนันใหญ่ที่ถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังในยุคนั้น  ตามร่างกายจะนิยมสักรูปมงกุฎ  จนเป็นที่มาของสำนวน "สิบแปดมงกุฎ"ในทางร้าย  ที่หมายถึง  พวกนักเลงการพนัน  พวกที่มีเล่ห์เหลี่ยมกลโกง  นักต้มตุ๋น  ซึ่งพลอยทำให้ชื่อเสียงเกียรติคุณดีๆของวานรสิบแปดมงกุฎ(เทวดา)เลือนหายไปและกลายความไปในที่สุด