เมื่อทุกข์ใจ ใครสักคนช่วยที
    แม่คนหนึ่งมาขอคุยกับพยาบาลเพราะรู้สึกทุกข์จากการเจ็บป่วยของลูก ลูกเป็นโรคอารมณ์แปรปรวน ก่อนป่วยแม่จำได้ว่าลูกมาขอไปเยี่ยมพ่อที่ต่างจังหวัด ลูกไม่เคยเห็นหน้าพ่อเพราะแยกทางกันตั้งแต่ลูกอยู่ในครรภ์ พ่อแต่งงานใหม่ ตัวแม่เองก็แต่งงานใหม่แล้วจู่ๆลูกก็มาขอไปหาพ่อ  แม่ห้าม จะไปได้อย่างไร แล้วพ่อทางนี้จะรู้สึกอย่างไร เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วแล้วพ่อทางนี้ก็รักผู้ป่วยเหมือนลูก
  เมื่อลูกป่วย เธอรู้สึกผิด เป็นเพราะตนเองห้ามลูกหรือเปล่า เธอระบายความในใจ ร้องไห้ ได้พูดคุยประคับประคองจิตใจ ให้กำลังใจ ลดความรู้สึกผิด  แนะนำวิธีคลายเครียดโดยการฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เปิดเทปให้ฝึก แนะนำการออกกำลังกายโดยเดินวันละ30นาที เธอปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อยู่เรือนพักญาติ ลุกมาแต่เช้าเดินทุกวัน
   ได้ให้เวลาคุยกับแม่เรื่อยๆ ในระหว่างนี้ปัญหาใหม่ๆก็มาเรื่อยๆ อาการยังไม่ดีขึ้นนัก แพทย์ให้ทางเลือกการรักษาด้วยไฟฟ้าแต่มีแรงต้าน เสียงคัดค้านจากญาติพี่น้องมากมาย ครั้นจะเดินหน้าถ้าเกิดอะไรขึ้นญาติก็จะรุมตำหนิ จะถอยหลังลูกก็ยังอาการไม่ดี โรงเรียนก็เปิดเทอมแล้ว จะเรียนทันหรือเปล่า
    เธอเล่าความรู้สึกให้ฟัง ได้รับฟัง ให้เธอมีโอกาสตัดสินใจด้วยตัวเอง ในที่สุด ตัดสินใจไม่ทำรักษาด้วยไฟฟ้า เป็นจังหวะเดียวกับแพทย์ปรับยาแล้วอาการดีขึ้น อยู่โรงพยาบาล1เดือนกว่าๆ ก็ได้กลับบ้าน เมื่อกลับไปแม่โทรมาปรึกษาบ้างไม่ได้กลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำแต่มารับยาต่อเนื่องแบบผู้ป่วยนอก  
   เมื่อมีผู้ป่วยจิตเวชในครอบครัว ญาติผู้ป่วยมีทุกข์ไม่แพ้กัน ต้องการใครสักคนรับฟังและช่วยเหลือ

 

ภาพจากอินเตอร์เน็ต