แด่ทหาร ตำรวจ และผู้ที่เกี่ยวข้อง
ทุกครั้งที่ได้ยินข่าวทหาร ตำรวจ ตายจากการปฏิบัติหน้าที่ ที่ 3จังหวัดชายแดนภาคใต้ แรกๆ อาจจะรู้สึกว่าน่าสงสารพวกกล้าเหล่านี้ทั้งหลาย แต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากมาย จนมาวันหนึ่งได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
ที่มีชื่อว่า " ถึงฉันไม่มีวันได้กลับ ก็ขอให้เธอหลับฝันดี"
โดยในหนังสือเล่มนี้จะบอกเล่าเกี่ยวกับผู้เสียสละในการปฏิบัติหน้าที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ พออ่านเล่มนี้จบ...... ความรู้สึกได้เปลี่ยนไปจริง จริง........
 
เราบางคนที่คิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง สนุกสนานไปวันๆ คิดถึงแต่ประโยชน์ส่วนตัว จนลืมใครที่เป็นแนวหน้าคอยปกป้องเราอยู่....รู้สึกภูมิใจกับครอบครัวของทหารกล้าทั้งหลาย............
 
ในเนื้อหาบางตอนทำให้เรารู้สึกสะเทือนใจ บางทีน้ำตาก็ไหลโดยที่เราไม่รู้ตัว (55++++ จิง จิง นะ)
ไม่รู้จะบรรยายเป็นตัวอักษรยังไง แต่อยากจะให้ใครหลายๆ คน ที่ยังไม่เคยอ่าน ได้ลองอ่าน
 
 
วันนี้ฉันมีนิทาน อยากเล่าให้เธอฟัง นิทานเรื่อง ท ทหาร อดทน
เวลาเค้ายืนเค้าแนบปืนกลไว้ข้างกาย ทั้งที่เค้าไม่เคยใจร้ายและไม่เคยคิดฆ่าคน
แต่เป็นอีกคืนที่เค้าต้องออกลาดตระเวน เป็นหน้าที่ของกองพันทหารราบผู้รักตัวเอง
น้อยกว่าชนในชาติไทย เพราะรู้ว่าเลือดเนื้อเค้าจะสละไม่ให้เราเป็นทาสใคร
ในขณะนั้น ผู้ก่อการร้ายซุ่มโจมตี เสียงปืน ดังสนั่นตอนเวลาเลยเที่ยงคืนกว่า
เสียงระเบิดดังก้องกึกไปทั่วทั้งป่า พร้อมเสียงกระสุนปืนทะลุตัวจ่า
เค้ารีบยกปืนกลข้างกายประทับบ่า ในขณะที่ยิงสวนไปเค้าคิดแต่ว่า
ถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของชีวิต เค้าก็ยินดีที่จะสละทุกอย่างด้วยยศอันน้อยนิด
ขอเพียงคนในชาติได้หลับสบายเค้าจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย......
 
ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ยมีคนฝากเพลงนี้มาให้
 
หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน
 
ในคืนที่ผมกินเหล้าอยู่นั่งเล่น ในคืนที่ป้าข้างห้อง
ยังตั้งวงป๊อกเด้งคืนที่เด็กมัธยมนั่งท่องตำราเอนท์จุฬา
คืนที่ใครหลายคนลืมชื่อคนเดือนตุลา
คืนที่คุณนอนหลับอยู่บนเตียง
ทั้งหมดคือคืนเดียวกันกับเสียงปืนที่ดังเปรี้ยง ของทหารต่อต้าน ข.จ.ก
ผู้ไม่ยอมให้ใครมาเผาโรงเรียน เผาตำรา ส.ป.ช.
และยังไม่มีตอนจบของนิทาน
มีเพียงแต่ตอนรุ่งสางไม่เป็นศพก็พิการ
เพราะในทุกเช้าที่เราตื่นมาเมาขี้ตา
มันคือเช้าแห่งการสูญเสียที่ 5 องศา 37 ลิปดา
เขาตายเพื่อคนในชาติจะหลับสบาย เขาจะยืนหยัดปกป้องแผ่นดินแม้ชีพมลาย
 
ในราตรีที่ด้ามขวานลุกเป็นไฟ
ประเทศไทยเจ้าเอ๋ยมีคนฝากเพลงนี้มาให้
 
หลับตาเถอะนะ ขอให้เธอหลับฝันดี
คืนนี้ไม่ต้องห่วง ตรงนี้ฉันจะดูแลด้วยชีวิตของฉัน
ฝากดาวบนฟ้า ร้องเพลงนี้ให้เธอฟัง
หากฉันไม่ได้กลับ อย่างน้อยให้เธอหลับสบายก็พอแล้ว......
 
*หมายเหตุ*   หนังสือเล่มนี้ค่าลิขสิทธิ์ส่วนหนึ่งไปจะไปช่วยเหลือทหารเละตำรวจตระเวนชายแดนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และในหนังสือเล่มนี้มีที่อยู่พร้อมไปรษณียบัตร 3 ใบ แนบอยู่ด้านหลัง ให้เราเขียนส่งกำลังใจให้พวก ทหารกล้าทั้งหลาย
 
และต้องขอขอบคุณ คุณตวงพร อัศววิไล เป็นผู้เรียบเรียงเรื่องราวต่างๆ ของทหาร ตำรวจ ผู้กล้าให้พวกเราที่ไม่เคยรับรู้ ได้เข้าใจ ซาบซึ้ง ต่อการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่.......