หลักปฏิบัติในการส่งเสริมการวิจัยชุมชน

          ดังที่ได้เล่าแล้วใน http://gotoknow.org/blog/thaikm/35346  เรื่องคำแนะนำในการดำเนินการเครือข่ายวิจัยชุมชน     ผมขอเพิ่มเติมคำแนะนำ

ของ ศ. ดร. สุภางค์ จันทวานิช  และ รองเลขาธิการ สศช. คุณกิตติศักดิ์ สินธุวณิช ดังต่อไปนี้ 
               1. เน้นการจัดการ   ทั้งในระดับโครงการ  ระดับเครือข่าย    การมีจุด (บุคคล) เชื่อมในชุมชน    การไปเยี่ยมเยียนบ่อยๆ    การพาไปดูงานหรือแลกเปลี่ยนกับกลุ่มอื่น   และการมีงบประมาณที่ยืดหยุ่น ไม่ติดขัดระเบียบราชการที่หยุมหยิม 
               2. อย่าเอาโจทย์สำเร็จรูปไปลงชุมชน    ให้ไปหาโจทย์วิจัยเอาจากในชุมชน    เช่นไปร่วมดำเนินการแผนแม่บทชุมชน ซึ่งจะช่วยให้ได้โจทย์วิจัยจากชุมชน  
               3. การดำเนินการ mapping ปราชญ์ชาวบ้านในภาคใต้  อันนี้เสนอโดย ดร. อนันต์ ทิพยรัตน์ อดีตคณบดีและรองอธิการบดี มอ. ปัตตานีเวลานี้เป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยหาดใหญ่     ทำให้ผมนึกออกว่า มอ. น่าจะดำเนินการขับเคลื่อนเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านภาคใต้    โดยไปศึกษาวิธีการได้จากหมออภิสิทธิ์ ธำรงวรางกูร รพ. อุบลรัตน์ ขอนแก่น

              4. ย้ำอีกที ถ้า มอ. ต้องการเอาดีทางด้านนี้ ต้องจัดให้มีผู้บริหารโครงการนี้แบบ fulltime ทำงานเชิงรุก และพัฒนาวิธีการจัดการเครือข่ายวิจัยชุมชนแบบเน้นพื้นที่    สสส. ก็สนใจจะเป็นภาคีด้วยครับ

              5. ถ้า มอ. จะจัดเวที ลปรร. ประสบการณ์ การจัดการงานวิจัยชุมชน โดย ลปรร. แบบ KM กับภาคอื่นๆ ทาง สคส. ยินดีร่วมมือด้วยครับ 

วิจารณ์ พานิช
๒๕ มิย. ๔๙