งานของฉัน

       หลังจากที่คนส่วนใหญ่เมื่อเรียนจบปริญญาตรีแล้ว บ้างก็หางานทำ บ้างก็เลือกที่จะศึกษาต่อ ฉันเป็นคนหนึ่งที่เลือกศึกษาต่อในระดับปริญญาโท เพราะฉันคิดว่ามันคงจะเป็นต้นทุนในอนาคตของฉัน ในขณะที่เพื่อนๆ ของฉันหลายคนได้ ทำงานที่ดี มีเงินเดือนใช้เป็นของตัวเอง  และหลังจากที่เรียนจบปริญญาโท ฉันก็ได้เข้ามาสมัครเรียน ป.บัณฑิต ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ต่อเลย 

      ในช่วงวันจันทร์ถึงศุกร์เป็นช่วงที่ฉันนั้นว่างจากการเรียนหนังสือในวันเสาร์และอาทิตย์ แต่ฉันก็ยังเข้าไปในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ตามปกติ ในบางครั้งก็เข้าไปช่วยเพื่อนทำงานวิจัยบ้าง เข้าไปอ่านหนังสือหรือทำการบ้านที่อาจารย์สั่ง ความจริงฉันสามารถที่จะเลือกลงเรียน ป.บัณฑิต ในภาคปกติหรือเรียนในวันจันทร์ถึงศุกร์ก็ได้ แต่เหตุผลที่ฉันเลือกลงเรียนภาคพิเศษ เสาร์ อาทิตย์ ก็เพราะว่าฉันได้มีการวางแผนไว้แต่ต้นแล้วว่า ช่วงนี้จะยังไม่สมัครงาน ฉันตั้งใจว่า เปิดเทอมฉันจะเข้าไปฝึกประสบการณ์การสอนที่โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ฉันจะไปเก็บเกี่ยวความรู้เกี่ยวกับงานด้านแนะแนวที่นี่ก่อน เมื่อถึงเวลาอันสมควรฉันจึงค่อยหางานทำ ที่คิดแบบนี้ก็เพราะว่า ฉันมักทำอะไรพร้อมกันหลายๆ ได้ไม่ดีนัก ฉันจึงอยากให้ชีวิตของฉันประสบความสำเร็จเป็นขั้นๆ ไป แต่ในบางครั้งฉันก็คิดว่า ชีวิตของฉันช้ากว่าเพื่อนๆ ในระดับเดียวกันไปหรือไม่ เพราะว่าเพื่อนบางคนเขามีการมีงานทำ มีเงินเดือนใช้ มีรถขับ บางคนก็แต่งงานมีครอบครัวกันไปแล้วบ้างก็มี แต่ฉันยังแบมือขอเงินพ่อแม่เรียนหนังสืออยู่เลย ฉันก็เลยคิดว่า ไหนๆ ก็ไม่ได้ทำงานแล้ว ก็จะขอเก็บประสบการณ์เกี่ยวกับการสอน ทุ่มเทเวลาไปกับงานสอนให้เกิดประโยชน์มากที่สุด แต่สำหรับเพื่อนๆ หรือใครที่ทำงานในวันจันทร์ถึงศุกร์ และยังมีหน้าที่ต้องมาเรียนหนังสือในวันเสาร์และอาทิตย์ ซึ่งฉันรู้ดีว่า บางครั้งอาจจะเหนื่อย ท้อแท้ อาจจะเป็นด้วยการเดินทางในการมาเรียน สภาพภูมิอากาศที่ไม่เอื้อ เนื่องจากปีนี้ในฤดูร้อนของไทยเรานั้น มีอุณหภูมิที่สูงเหลือเกิน  หรือจากสาเหตุอะไรก็แล้วแต่  แต่ก็เพื่ออนาคตที่ดีของพวกเรา  ฉันขอเป็นคนหนึ่งที่จะคอยเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ นะคะ สู้ สู้ ค่ะ

        ยอมเหนื่อยวันนี้  เพื่อสบายวันข้างหน้า