ใครถูกผิดไม่สำคัญ... แต่ชีวิตนั้นมีค่าเกินกว่ามาตาย...
ผมติดตามข่าวการชุมนุมมาตลอดด้วยใจเป็นห่วง ห่วงทั้งประเทศ ครอบครัว คุณพ่อ คุณแม่ พี่ชาย พี่สาว และพี่น้องคนไทยทั้งปวง
****************************
ในกระแสความเชี่ยวกรากของการเปลี่ยนแปลง ความรุนแรง การสร้างสถานการณ์ จนมีคนตายเกิดขึ้น อันนำมาซึ่งความเสียใจของทุกฝ่าย เว้นฝ่ายที่เจตนายั่วยุให้เกิดการสูญเสีย ซึ่งผมขอประนาม ขอคุณงามความดีได้โปรดเข้าไปเปลี่ยนแปลงจิตใจของท่านให้เลิกใช้วิถีทางเช่นนี้เถิด ถ้าวันหนึ่งคนที่ตายเป็นญาติพี่น้องของท่านท่านคงไม่ทำอย่างนี้...
หลายคนบอกว่าในทุกสงครามต้องมีผู้เสียสละ แต่แน่นอน ส่วนใหญ่ผู้เสียสละ ไม่ใช่คนที่มายืนพูดอยู่ ไม่ใช่คนที่นั่งอยู่ในห้องบัญชาการ... คนที่เล่นเกมส์การเมืองเพื่อหวังผลประโยชน์ พอเสียทีเถิด อย่าให้อะไรมันบอบช้ำไปกว่านี้เลย
ในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง เห็นคนไทยที่เรารัก ทะเลาะกันมานาน เราสลดใจ และยิ่งรู้ว่าบาดแผลครั้งนี้ยิ่งต้องเยียวยากันอย่างเต็มที่และใช้เวลานาน ยิ่งทำให้ผมเกิดคำถาม เมื่อไหร่เราจะเรียนรู้กันเสียทีในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติเคารพในความคิดเห็นของทุกฝ่าย ไม่ละเมิดสิทธิกัน ไม่เอารัดเอาเปรียบกัน...
สิ่งที่เราทุกคนหวังคงไม่ได้มาง่ายๆ แต่ต้องอาศัยการทำงานหนัก การร่วมมือร่วมใจของทุกฝ่าย เพื่อสร้างสังคมที่เป็นธรรมขึ้นในบ้านเมือง ถ้าเราไม่มีบ้านเมืองที่ดีอยู่ เราก็อยู่ไม่รอด ถ้าเราไม่รักษาสังคมของเราให้ดีเราก็อยู่ไม่รอด เราต้องช่วยกัน
เที่ยงคืนของวันเสาร์ที่ ๒๔ เมษายน ๒๕๕๓ ตรงกันเช้าที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐ น.ตามเวลาในประเทศไทย ผมส่งใจสวมนต์ไปร่วมกับคนไทยกลุ่มหนึ่งที่มาร่วมสวดมนต์กันที่วัดพระแก้ว หวังว่าพรใดอันประเสริฐจะดลบันดาลให้ประเทศของเรา เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ผมได้แต่หวัง เพราะไม่รู้ว่าจะ ทำอะไรได้มากกว่านี้
รักเธอประเทศไทย รักคนไทยทุกคน รักในหลวง
ร่วมสวด ภาวนาให้ประเทศ ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายปกป้องคุ้มครองคนดีและประเทศไทยค่ะ
อยากเห็นคนไทยรักกันอีกครั้งจังเลยค่ะ