...เงาในใจที่ไม่ได้เหลียวมอง...







เงาที่มีมิเหมือนไร้เงา

เงาคนเศร้าคราบน้ำตาไม่อาจเห็น

เงาคนลวงแฝงเล่ห์กลอย่างเยือกเย็น

เงาคนดีแฝงเร้นความต่ำทราม

 


 

ในเม็ดทรายมีกี่หมื่นจักรวาล

ในความฝันมีกี่ล้านปัจจุบัน

ในเกสรดอกไม้มีกี่ภาพลวงตา

ในจิตใจมิอาจนับอนันตภาวะ

 


 

ใจของใครไหลไปดุจสายน้ำ

ใจเจ้ากรรมไม่อาจนับสรรพสรรค์

ใจเมตตาทนได้หรือกับอธรร

ใจชอกช้ำรอวันคลี่จางคลาย

 

 

 

 

พรพล

๒๖ เมษา ๕๓

๘ โมง ๕๐ นาที