ช่วงเดือนเมษาปีนี้ ไม่เพียงอุณหภูมิของลมฟ้าอากาศบ้านเราจะร้อนระอุกว่าทุกปีที่ผ่านมา อุณหภูมิการบ้านการเมืองพี่ไทยเราร้อนเป็นไฟยิ่งกว่า เฮ้อ สงสารประเทศชาติ เมื่อไหร่จะผ่านพ้นวิกฤตไปได้เสียที ยิ่งได้เดินทางไปเยี่ยมเพื่อนบ้านที่ติดกะเราอย่างมาเลเซียกะสิงคโปร์  ยิ่งรู้สึกว่า โห...ประเทศเค้าไปไกลกว่าเรามากโข เพราะบ้านเรามัวแต่ทะเลาะเบาะแว้ง เอาผลประโยชน์ของตัวเองเป็นสำคัญอยู่นั่นแหละ ปากบอกว่ารักชาติ แต่การกระทำนี่ทำให้ประเทศเสียหายยับเยิน...เฮ้อ

           ว่าจะมาเล่าเรื่องโปสการ์ดจากบ้านใกล้เรือนเคียงพี่ไทยเรา ไหงกลับไปเรื่องการเมืองหล่ะเนี่ย  เอาหล่ะวกมาที่เรื่องเล่าจากโปสการ์ดของเพื่อนบ้านเรากันดีกว่า  

           ที่แม่นีโอบอกว่าบ้านเค้าไปไกลกว่าเรามากโข...ขอยกตัวอย่างให้เห็นจากการไปเยือนเมืองใหม่ของมาเลเซีย “Putrajaya” : ปุตตราจายา เมืองใหม่ของท่านมหาเธร์ ผู้นำประเทศ(ในสมัยนั้น)ที่ต้องการย้ายเมืองหลวงจากกัวลาลัมเปอร์ ที่โตเร็วไปและเริ่มคับคั่งด้วยการจราจรที่ติดขัด(เหมือนบ้านเรา...แต่บ้านเราก็ปล่อยมันไปยังงั้นหล่ะ) เพื่อมาตั้งอยู่ที่ปุตตราจายา โดยย้ายบรรดาสถานที่ราชการต่างๆ มารวมอยู่ที่นี่ที่เดียว โดยมีการวางผังเมืองมาอย่างดี อาศัย garden concept ให้เป็นเมืองใหม่ภายใต้สภาวะแวดล้อมที่ดีเยี่ยม มีการขุดทะเลสาบ และสร้างป่าขึ้นมาอย่างร่มรื่น แนวคอนเซ็บนี้ก็จะคล้ายๆกับที่ออสเตรเลียวางแผนการสร้างแคนเบอร์ร่ายังไงยังงั้นหล่ะ

           มาปุตตราจายาครานี้พาลให้นึกไปถึงเมื่อ 10 ปีก่อนพอดิบพอดี แม่นีโอได้มีโอกาสมาดูงานที่มาเลเซียกะสิงคโปร์ ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งที่เค้าโม้สมัยนั้นใกล้จะเป็นจริงขึ้นมาแล้ว คราที่แล้ว ได้ไปเยือนเมืองคู่แฝดปุตตราจายาอย่าง Cyberjaya : ไซเบอร์จายา ฟังชื่อก็คงพอจะเดาได้ว่าเกี่ยวกับกับไอทีแหงแก๋ แน่นอน...ไม่ได้แค่ไอทีอย่างเดียว เค้าหมายมั่นปั้นมือให้เป็นศูนย์บัญชาการไอทีแห่งประเทศ เพื่อยกระดับประเทศเค้าให้เป็นประเทศพัฒนาแล้ว ตามโครงการ Multimedia Super Corridor (MSC) ไม่แน่นะ...ไซเบอร์จายา อาจกลายเป็นซิลิคอนวัลเล่ย์ แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใครจะรู้ หุหุ ...ว่าแต่ พี่ไทยหล่ะ ทำอะไรอยู่ มัวแต่เสื้อเหลือง เสื้อแดง และสารพัดสี....แล้วจะไปทันเค้าได้อย่างไรเล่า !!!  

            แล้วที่ปุตตราจายามีอะไรน่าชมบ้าง....ขอบอกว่าอาคารและกระทรวง ทบวง กรมทั้งหลายนี่ออกแบบมาได้สวยสดงดงามในสไตล์มาเลย์ แถมใหญ่โต อลังการจริงๆ มีการขุดทะเลสาบขึ้นมาหลายแห่ง และสร้างสะพานหลากรูปทรงมาให้เป็นแลนด์มาร์กที่สะดุดตา (เอ...ชมเค้ามากไปมั้ยเนี่ย) ชมภาพจากโปสการ์ดก็แล้วกันนะคะ เสียดายที่ไม่มีโปสการ์ดจากไซเบอร์จายา ไว้โอกาสหน้าถ้าหาได้แล้วจะนำมาเติมให้นะจ๊ะ

ภาพบน...ผังเมืองของปุตตราจายา

ภาพกลาง...มัสยิดสีชมพูริมทะเลสาบ แลนด์มาร์คที่สำคัญ

ภาพล่าง...อาคารที่ทำการของนายกรัฐมนตรี

 

โปสการ์ดคิขุแบบนี้หล่ะ...ถูกใจแม่นีโอ อิอิ 

            จากปุตตราจายา เราขยับเข้าไปเมืองหลวงกันมั่ง “กัวลาลัมเปอร์” มีอะไรน่าดู ถ้าจะให้ตอบแบบตรงไปตรงมา กรุงเทพบ้านเรามีสถานที่น่าชมกว่าเยอะ ไม่ว่าจะเป็นวัดวาอาราม พระราชวังทั้งหลาย รวมไปถึงพิพิธภัณฑ์ ผลหมากรากไม้และอาหารการกินบ้านเราก็เหนือกว่าแยะ แต่ไหนๆก็ไปละ ก็ต้องไปดูของเค้าเสียหน่อย นี่เลย...โปสการ์ด 3 สิ่งที่สุดฮิปของกัวลาฯ คือ KL Tower, อาคารสุลต่านอับดุลซามัด และที่เรารู้จักกันเป็นอย่างดี ตึกแฝดหรือ Petronas Twin Tower นั่นเอง ใครที่สนใจขึ้นไปชมตึกแฝด สามารถไปเข้าคิวรอรับบัตรได้ ซึ่งเค้าจะเปิดให้ขึ้นไปชมเพียงวันละ 250 เท่านั้น  

    

3 สิ่งที่ต้องมาเยือนใน กัวลาลัมเปอร์ 

โปสการ์ดใบบนยับเยินไปหน่อย เพราะเพื่อนส่งมาให้จ้ะ ^_^

             อาคารสุลต่านอับดุลซามัด เป็นอาคารที่จัดได้ว่าสวยที่สุดในย่าน Dataran Merdeka ซึ่งเป็นสถานที่ฉลองเอกราช จุดเด่นอยู่ที่เสาธงที่เค้าว่ากันว่าสูงที่สุดในโลก แต่ที่แม่นีโอชอบเห็นจะเป็นสถานีรถไฟ สวยงามดังภาพบนโปสการ์ด

ภาพบน....อาคารสุลต่านอับดุลซามัด ยามค่ำคืน

ภาพล่าง...โฉมหน้าสถานีรถไฟ สวยมั้ยหล่ะ

             ที่น่าผิดหวังเห็นจะเป็นเก็นติ้งไฮแลนด์ โห...ทริปนี้อุตส่าห์กระเต็งลูกน้อยกลอยใจไปด้วย หวังว่าดช.นีโอของแม่จะชอบเก็นติ้ง แต่เปล่าเลย...นีโอไม่สนใจของเล่นเลยสักนิด บอกว่าอยู่ที่บ้านยังสนุกกว่า แถมยังบอกว่า คราวหน้าแม่ไปเที่ยวเถอะ นีโอจะอยู่บ้านเอง อันนี้...เข้าทางแม่เลย ฮ่าๆๆ  แม่นีโอเองก็รู้สึกว่าของเล่นที่เก็นติ้งก็อย่างนั้นหล่ะ แต่อาจจะถูกใจคอคาสิโนมากกว่า ก็ต่างจิตต่างใจนะ ข้อดีเห็นจะเป็นตั้งอยู่บนยอดเขา ทำให้อากาศเย็นสบายตลอดทั้งปี

             แต่ที่น่าผิดหวังที่สุดสำหรับคอโปสการ์ดอย่างแม่นีโอคือ ส่งโปสการ์ดมาถึงตัวเองและผองเพื่อน ณ บัดนาว ยังไม่ได้รับเลย แงๆ  หากเพื่อนผู้ใดที่ได้รับโปสการ์ดจากแม่นีโอแล้ว อย่าลืมส่งข่าวมาบอกกันน๊า เพราะโปสการ์ดทุกใบนี้ตั้งใจส่งความคิดถึงมาถึงทุกคนเช่นเคย แม่นีโอเองก็แอบมีความหวังลึกๆ ว่าโปสการ์ดใบน้อยอาจใช้เวลาเดินทางมานานหน่อย...ยังรอต่อไปค่ะ

            เนื่องจากวันนี้ยังไม่มีเวลาสักเท่าใด เลยขอเล่าโปสการ์ดจากเพื่อนบ้านของไทยแค่นี้ก่อนเน้อ ไว้มีเวลาจะมาอัพเดทเพิ่มเติมจ้า ^_^