การเมือง การปกครอง กฎหมาย ย่อมมีกฎกติกาให้สังคมพึงคิดและนำไปปฏิบัติ

        

 

ตั้งแต่เกิดมาบนโลกใบนี้ วันนี้ข้าพเจ้ารู้คิดถึงวันที่ผ่านมาในอดีตซึ่งเป็นประสบการณ์ตรงกับชีวิตที่ข้าพเจ้าเกิดมาบนพื้นแผ่นดินไทย ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเด็กบ้านนอก เป็นคนอำเภอเชียรใหญ่(ปัจจุบันอำเภอเฉลิมพระเกียรติ)จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งแต่จำความได้มีความสุขกับความรักความอบอุ่นในเครื่อญาติพี่น้อง ปู่ย่า ตายาย และการมีน้ำใจของคนในชุมชน บรรยากาศแห่งความสุขยังจำไว้ไม่เคยที่ลืมเลือน ไม่ว่าเหตุการณ์ต่างๆในอดีต และสิ่งที่ประทับใจอย่างมากๆคือความรักความสามัคคีของคนในหมู่บ้าน หรือญาติๆเพื่อบ้านล้วนแล้วแต่มีความรักความช่วยเหลือกันอย่างจริงใจโดยไม่หวังผลตอบแทนแม้แต่อย่างใด เป็นชีวิตชาวบ้านโดยแท้ ในอดีตไม่มีไฟฟ้าใช้ต้องตามตะเกียง ไม่มีรองเท้าใส่ไปโรงเรียน กว่าจะเรียนหนังสือจบปริญญาต้องอดทนและทนอด ต้องหยุดพักเพราะแม่หาเงินมาไม่ทันคนรุ่งหลังคงไม่เข้าใจวิถีชีวิตคนในอดีต แต่ความสุขของชาวบ้านมีมากเหลือหลาย เช่นมีงานอะไรก็แล้วแต่คนในหมู่บ้านต้องช่วยกันเตรียมงานกันหลายวันแม้กระทั้งหากมี คนตายในหมู่บ้านชาวบ้านต้องช่วยกันเลือยไม้เพื่อเอาไม้มาทำโลงศพ เด็กปัจจุบัน หรือคนชุมชนเมืองคงไม่เข้าใจ แต่ข้าพเจ้าเชื่อว่าคนที่มีอายุใกล้ 50 ปีคงรู้ได้ในอดีตคนไทยเรามีวิถีชีวิตที่น่ารัก ไม่มีการแย่งชิงอำนาจกันเหมือนปัจจบันมีแต่ช่วยเหมือกัน มีแต่ช่วยกันต่อสู้กับข้าศึกเพื่อรักษาพื้นแผ่นดินนี้ไว้ให้ลูกหลาน ข้าพเจ้าเคยเรียนวิชาประวัติศาสตร์ยังมีความรู้ศึกเลยว่าเสียดายที่เกิดมาไม่ทันจะได้ไปช่วยสู่รบกับข้าศึก และสำนึกมาโดยตลอดว่าจะต้องรักชาติ และมีความสุขมากเมื่อคนไทยทำอะก็แล้วแต่เมื่อชนะคนต่างชาติด้วยความดีและความสามารถ คิดแล้วไม่อยากให้ความเจริญเกิดขึ้นเลยอยากให้อยู่แบบโบราณเพราะคนโบราณคนไทยไม่เคยทำลายกันมีแต่ ช่วยเหลือกัน ไม่มีอำนาจใดมาครอบงำประชาชนให้แตกแยกเป็นฝ่ายๆมีแต่ผู้ปกครองเพื่อประชาชนมีสุข ไม่ว่าสมัยไหนในอดีตผู้มีอำนาจคิดแต่จะช่วยประชาชน

         แต่มาวันนี้อะไรเกิดขึ้นกับคนไทยคิดดู.........ขออนุญาตหยุดก่อนครับแล้วจะมาเขียนความรู้สึกต่อตอนต่อไปครับ ใครคิดถึงอดีตเรื่องที่ดีของคนโบราณนำมาช่วยกันบอกเล่าคนรุ่งหลังด้วยดีครับ