เพื่อนที่แสนดี.....จากหนังสือเคยแพ้ แต่ไม่เคยท้อ โดย อ้อม ประนอม
เพื่อนนั้นถึงมีน้อยก็ขอให้เป็นเพื่อนที่ดี เพราะเพื่อนที่ดี (กัลยาณมิตร) เป็นทั้งหมดของชีวิต เพื่อนที่ดีเปรียบเสมือนรุ่งอรุณแห่งชีวิต ยามอาทิตย์อุทัยส่องประกายแสงงดงาม สดใส ทำให้จิตใจเบิกบานเป็นอย่างยิ่ง มองอาทิตย์ยามเช้าจะทำให้มีความคิดดี ได้เพื่อดีมีความสุข ก่อเกิดประโยชน์มากมาย
การจะได้เพื่อนที่ดีก็ด้วยการที่ตัวเราทำดีเป็นเพื่อนที่ดีก่อนเสมอ เพราะมีหลักการตอบแทนเสนอว่าเราให้สิ่งใดเราย่อมได้รับสิ่งนั้นคืนมา ให้ความรักย่อมไดความรัก ให้ความเป็นเพื่อนย่อมได้ความเป็นเพื่อน
เพื่อนที่ดี ยามทุกข์เห็นหน้า ยามมีปัญหาอยู่เคียงข้าง เรียกว่า ร่วมทุกข์
เพื่อนที่ดี มีความจริงใจ เปิดเผยต่อกัน กินด้วยกัน ไปด้วยกัน อย่างสนิทสนม เรียกว่า ร่วมสุข
เพื่อนที่ดี คอยปลุก คอยปลอบ ยามเพื่อนมีความเหงา ก็คอยเป็นกำลังใจให้
เพื่อนที่ดี คอยเป็นที่ปรึกษา ได้อย่างดี เพราะในความเป็นมิตรแท้จะไม่มีความลับ
เพื่อนที่ดีย่อมมีไมตรีและเมตตาเสมอ มีเวลาให้กัน ช่วยเหลือกัน คอยให้สติเตือนเมื่อเพื่อนทำไม่ดีงาม
เพื่อนจึงมีคุณค่ายามเราค้นหาทิศทางการด้าวเดินของชีวิต
ดังนั้น การอยู่ใกล้ใคร จงใส่ใจชีวิตคนนั้น ให้รู้ใจ รู้อุปนิสัย ความดีเด่น เพื่อจะได้พูดสิ่งที่ดี สิ่งที่เพื่อนชอบ จะได้เติมน้ำใจให้กัน ก่อให้เกิดความรักและความผูกพันที่เหนียวแน่น การมองเพื่อนว่าดีเพียงใด ให้มองว่า...ยามเหงา เพื่อนของเราช่วยปลุก ยามทุกข์ เพื่อนของเราช่วยปลอบ ยามมีความดีความชอบ เพื่อนยินดี...แค่นี้ก็นับว่าดีมากแล้ว
เพื่อนที่ดีคอยเติมพลังใจให้กันและกัน
เติบโตร่วมกัน
และล้มแล้วลุกด้วยกัน
ขอบพระคุณสำหรับบันทึกเพื่อนที่แสนดีนะครับ...