เทศกาลสงกรานต์ของไทย คือหนึ่งประจักษ์พยาน ของการเคลื่อนย้ายของคนในสังคม ถือว่าเป็นช่วงสำคัญเป็นวันครอบครัวที่ผู้คนส่วนใหญ่มีโอกาสกลับสู่บ้านเกิดของตนเองได้เป็นเวลาหลายวัน เพื่อพักจากงานประจำที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งปี ได้ใช้เวลาอยู่กับผู้คนที่ใกล้ชิดสนิทสนม
ผลกระทบที่มักเกิดขึ้นในช่วงเทศกาล ก็คือ ปัญหาการติดขัดของการจราจรบนถนนทางหลวง โดยเฉพาะเส้นทางหลักสู่ภูมิภาคต่างๆ ไม่ว่า เหนือ ใต้ อิสาน ตก ออก
อีกปัญหาหนึ่งที่ตามมาติดๆ คือ การล้มตายของผู้คนบางส่วนจากอุบัติเหตุบนท้องถนน
ปรากฏการณ์เหล่านี้ คนไทยคุ้นเคยดี สิ่งเหล่านี้มันชัดเจนว่า ช่วงเทศกาลมีการเดินทางของผู้คนจำนวนมากกลับภูมิลำเนา มันสะท้อนถึงการหลั่งไหลจากภูมิภาค เข้าสู่เมืองเพื่อการมีงานทำ และเมื่อถึงช่วงเทศกาลก็ไหลกลับชั่วคราวช่วงเวลาสั้นๆ แล้วไหลคืนเข้าสู่เมืองอีกครั้งกลับไปทำงานอย่างเดิม ผมอ่านบันทึกของคุณแผ่นดิน สงกรานต์..(การรอคอยและการจากลาอย่างโดดเดี่ยวของใครบางคน) แล้วขออนุญาต link ไว้ที่นี่ด้วย เพราะถือเป็นลิขิตพยานของเหตุการณ์ แม้จะเป็นเหตุการณ์เพียงที่เดียวก็ตาม แต่มันสะท้อนผลพวง ชัี้ให้เห็นว่ามันเชื่อมโยง มันเป็นเหตุปัจจัยในหลายๆเรื่องของสังคมบ้านเรา และหลายๆเรื่องมันเป็นความละเอียดอ่อนที่โยงเข้าไปถึงสถาบันครอบครัว ซึ่งเป็นสถาบันพื้นฐานของสังคม เป็นต้นทาง ต้นน้ำของการก่อเกิดผลกระทบทั้งดีและร้ายต่อชุมชนและสังคมโดยรวม
นี่คือวังวนหนึ่ง ของสังคมไทยที่เป็นอยู่ในยุคปี 2000
