หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านมานาน ข้าพเจ้า "กลั้นใจ" ลาหยุดเรียน เป็นเวลา 2 อาทิตย์

(ซึ่งไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะคะ) ข้าพเจ้าขาดความรู้ไปช่วงหนึ่ง แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับ ก็คือ

"ความอบอุ่นที่ได้อยู่กับครอบครัว" ซึ่งญาติโยมทั้งหลาย ไม่ค่อยมีโอกาสได้มาเจอหน้ากันบ่อยๆ

ปีนี้ เป็นปีที่มีความสุข เพราะข้าพเจ้าไม่ได้ทำบุญช่วงสงกรานต์กับครอบครัวมาเป็นเวลา 4 ปีแล้ว

ประเพณีที่บ้านข้าพเจ้า ยังคงเหมือนเดิมทุกๆปี คือ ญาติพี่น้องทั้งเด็กและผู้ใหญ่ จะมารวมตัวกันที่บ้าน จ.นครปฐม เพราะเป็นบ้านที่ญาติผู้ใหญ่อาศัยอยู่ ถือเป็นศูนย์รวมของครอบครัว

และเริ่มต้นด้วยการทำบุญของ ตา(ข้าพเจ้าเรียกว่า ก๋ง) กับ ยาย ที่เป็นญาติข้างบ้าน พวกเราก็แสดงความดีด้วยการช่วยกันกินอาหารโต๊ะจีน ให้หมด

จากนั้น ลูกๆ หลานๆ ก็จะไปรดน้ำขอพรจาก ก๋ง กับ ยาย ต่อด้วยการเล่นน้ำ(สาดน้ำ)กันนิดๆหน่อยๆ จนอยู่ไม่ไหวก็หนีกลับบ้าน

วันรุ่งขึ้น ข้าพเจ้าก็ไปทำบุญกระดูกบังสุกุล ให้แก่ญาติผู้ล่วงลับ ที่วัด และต่อด้วยการรดน้ำขอพรญาติผู้ใหญ่ที่ริมน้ำหน้าบ้าน

และก็ถึงเวลาแห่งครอบครัว ญาติๆทุกคนก็จะถูกอุ้มลงน้ำไปทีละคนๆ จนเปียกปอนไปตามๆกัน (เสียดายที่ข้าพเจ้าไม่ได้ถ่ายรูปมา เนื่องจากอยู่ในน้ำเรียบร้อยแล้ว) แล้วก็ต่อด้วยการเล่นน้ำประมาณ 1 ชั่วโมง

ต่อด้วยการไปกินก๋วยเตี๋ยว เจ้าประจำ ขายมาตั้งแต่ข้าพเจ้ายังเด็ก และอยู่ที่เดิม คือ ใต้สะพานหลวงพ่อเปิ่น ริมแม่น้ำท่าจีน และรสชาดก็ยังคงเดิมอีกด้วย

จากนั้น ข้าพเจ้าและครอบครัวส่วนหนึ่ง ได้เดินทางไปเที่ยวยังเกาะช้าง จ.ตราด เป็นเวลา 3 วัน และได้ไปดำน้ำดูปะการัง ก่อนที่ข้าพเจ้าจะเดินทางกลับ จ.เชียงใหม่ เพื่อต่อสู้กับข้อสอบของอาจารย์

 

ช่วงเวลาสั้นๆ แต่ข้าพเจ้าก็มีความสุข เพราะได้อยู่อย่างอบอุ่นกับครอบครัวที่รักทุกคน

แม้เวลาจะสั้นขนาดไหน แต่สิ่งดีๆที่ข้าพเจ้าได้รับ จะถูกจดจำไปอีกนาน

รักครอบครัวทุกคนนะค๊า.....

**ได้เจอหลานชายลูกครึ่งเกาหลีพร้อมพ่อ-แม่ ที่ไม่เคยได้เจอกันเลยตั้ง 4 ปีด้วยนะคะเนี่ย**