สงกรานต์ ถือเป็นอีกเทศกาลหนึ่งที่ทุกคนรอคอย เพราะเป็นเทศกาลที่ได้หยุดพักจากการทำงาน
และกลับบ้านไปพบหน้าสมาชิกในครอบครัว
ปีนี้ ผู้เขียนได้กลับไปบ้านที่จังหวัดพิษณุโลกเพียง 2 คืน กับอีก 3 วันเท่านั้นก็ต้องรีบกลับ เนื่องด้วยติดภารกิจ (ต้องกลับมาทำการบ้านที่อาจารย์แต่ละท่านสั่ง เพราะใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว) แต่ไม่เป็นไรถึงจะได้กลับบ้านแค่ไม่กี่วัน ก็ยังรู้สึกคุ้มค่ามาก เพราะได้เห็นภาพที่ในหนึ่งปีจะมีน้อยครั้งที่ทุก ๆ คนในครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ร่วมทำกิจกรรมด้วยกันอย่างมีความสุข แค่นี้ก็เป็นการเติมกำลังใจ ให้กลับมาต่อสู้กับการทำงานและการเรียนได้ดีที่สุดแล้ว
นอกจากนี้ตลอดเวลาสามวันที่อยู่บ้าน พวกเราทุกคนจะร่วมกันไปทำบุญตักบาตรในตอนเช้า
กลับมาสาย ๆ ก็ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ตกตอนเย็นก็จะช่วยกันทำอาหารรับประทานกัน
และก่อนกลับเชียงใหม่ในวันที่ 15 ผู้เขียนและครอบครัวก็ได้ร่วมกันทำบุญเลี้ยงเพลพระและสามเณร
ที่บวชเรียนเพื่อปฏิบัติธรรมภาคฤดูร้อนนี้ด้วย
ในบรรดาพระและสามเณรนั้น ก็มีน้องชายของผู้เขียนรวมอยู่ด้วย ยายได้ส่งไปบวชเป็นสามเณรกับเค้าด้วยเหมือนกัน
ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าแปลกใจมาก เพราะยายบอกว่าไม่ได้บังคับนะคะ เค้าอยากบวชเอง
ผู้เขียนแปลกใจยกกำลังสองเลยทีนี้ เพราะคิดว่ายังไงซะสงกรานต์ทั้งทีเด็ก ๆ เค้าก็คงจะอยากเล่นน้ำกันมากกว่า
(ทุก ๆ ปีเค้าจะอ้อนวอนเราให้ขับรถพาไปเล่นน้ำ) แต่พอไปถามเจ้าตัวเค้ากลับตอบว่า "บวชเพราะว่าอยากบวช
ดีกว่าอยู่บ้านไร้สาระไปวัน ๆ กะว่าจะบวชจนกว่าจะเปิดเทอมด้วย" โห..อัศจรรย์ใจเป็นที่สุดเลยค่ะ นึกในใจว่านี่น้องชายเราตัวจริงรึเปล่าเนี่ย ใครมาสับเปลี่ยนวิญญาณเหมือนละครเรื่องจงกลกิ่งเทียนทางช่อง 3 รึเปล่า.. ก็ไม่ใช่ ..ถึงยังไงผู้เขียนก็ขออนุโมทนาบุญไปกับน้องชายตัวเล็กของผู้เขียนเองด้วย ทำให้พี่สาวคนนี้ปลื้มใจจริง ๆ เลยเณร อิ่มบุญไปด้วยจริง ๆ
และนี่ก็ถือเป็นสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นในปีนี้(โดยเหนือความคาดหมายสุด ๆ ) ซึ่งก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นปีใหม่ไทยที่ดีของครอบครัวเรา และหวังว่าจะดีตลอดปีและตลอดไปนะคะ ขอบคุณค่ะ
