ปี๋ใหม่เมือง

           วันสงกรานต์ เป็นวันขึ้นปีใหม่ของชาวไทยภาคเหนือถือกันว่าเป็นวันสังขารล่อง (อายุสังขาร) คือ อายุของมนุษย์ ได้ล่วงเลยไปอีก 1 ปี และเป็นวันส่งท้ายปีเก่า เริ่มตั้งแต่วันที่ 13-15 เมษายน ของทุกปี

            ประชาชนส่วนใหญ่พากันทะยอยกลับบ้าน เพื่อไปพบญาติพ่อแม่พี่น้อง เนื่องจากเป็นวันหยุดของใครๆหลายคน บ้านเรือนทุกหลังคามีการทำความสะอาดบ้าน การชำระล้างร่างกาย การสระผม แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสะอาด เพื่อให้เป็นศิริมงคลแก่ชีวิต ในจัหวัดเชียงใหม่ มีผู้คนชาวไทยและต่างประเทศจำนวนมากเข้ามาเที่ยวเพื่อเล่นนำวันสงกรานต์

             ช่วงวันสงกรานต์ฉันต้องทำงานทุกวัน แปดโมงเช้าถึงหกโมงเย็นทุกวัน มียอดการจองห้องไม่สูงเท่าไรนัก แต่ปรากฎว่า มีลูกค้า Walk in เข้ามาจำนวนมาก  

             วันที่ 14 เมษายน2553 ฉันตื่นแต่เช้าไปตลาดเพื่อไปซื้ออาหารคาวหวานไปทำบุญที่วัดใกล้บ้านพัก แล้วไปทำงาน

              ในวันที่ 15 เมษายน 2553 ฉันมีโอกาสได้ไปเล่นน้ำประมาณ 2 ชั่วโมงกับเพื่อน บริเวณคูเมืองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำและมีรถวิ่งเต็มไปหมด ปีนี้เป็นปีที่ 3 ที่ฉันไม่ได้กลับบ้านในช่วงปีใหม่ เลยต้องคุยกันทางโทรศัพย์เหมือนเช่นเคย

              ชีวิตของฉันแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก ทุกๆปีญาติของฉันจะกลับมาเที่ยวที่บ้าน เราจะอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา พากันไปทำบุญตักบาตรข้าวสารอาหารแห้ง สรงน้ำพระธาตุ ในหมู่บ้านของฉันก็เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ไม่มีวัด เราจึงพากันไปทำบุญในหมู่บ้านใกล้เคยง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 10นาที ช่วงบ่ายก็พากันไปเที่ยว พอตกเย็นก็กลับมาสังสรรค์กันที่บ้าน คนมีคนอีกหลายกลุ่มที่ไม่ได้หยุดงานในวันสงกรานต์โดยเฉพาะ งานโรงแรม ร้านอาหาร บริษัททัวร์ และบริษัทขนส่ง เป็นต้น

                            นี่แหละที่ว่า"การบริการ คืองานของเรา"