ศาลหลักเมือง นครแก่นขาม เมืองไหมงาม ดอกคูณสวย เสียงแคนเสนาะ
อาจจะเป็นนครนี้ที่นางอยู่ แต่ไม่รู้ว่านางคือใคร ในจำนวนผู้คนนับร้อยนับพันใ นงาน วันสงกรานต์นี้

     นางอาจจะเป็นใครก็ได้ แล้วอะไรเล่าจักเป็นสิ่งบอกว่า นั่นคือนาง ... นางที่อ้ายเฝ้ารอคอย นางที่อ้ายเฝ้าตามหา นางผู้ที่อ้ายจักพาคืนเรือน ... กลับสู่แผ่นดินเดิมของเรา

     คนจำนวนมากที่มาร่วมงานแห่ขบวนรถบุปผาชาติวันสงกรานต์ ที่ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองนครแก่น ขาม ต่างทยอยกันเดินเข้าแถวไปลอดน้ำพุ พระพุทธมนต์20วัด ซึ่งถูกจัดให้พุ่งกระจายเป็นอุโมงค์น้ำพุให้ชาวเมืองไดรับศิริมงคลผ่านสายน้ำกันอย่างทั่วถึง ชายหนุ่มร่างสูงปลดผ้าที่โพกหัว อยู่ออกเผยให้เห็นเส้นผมดกดำยาวหนาที่ตกลงมาปรกไหล่ เขาพับผ้าในมือและถือไว้อย่างถนอม แล้วพาตัวเองเดินตามคลื่นคนเคลื่อน ตัวเข้าหาน้ำพระพุทธมนต์ ช้าๆ สายน้ำมนต์ต้องถูกหัว เนื้อตัวถูกพรมด้วยน้ำเย็น แม้จักอยู่ใต้สายน้ำมาแสนนาน แต่ ก็มิเคยได้รู้สึกชุ่มเย็นเช่น นี้ ใต้สายน้ำแม่ของเหน็บหนาว แสงเดือนแสงดาวที่ได้เห็นผ่านม่าน น้ำมิเคยให้ความอบอุ่น การรอคอยมันทุกข์ทน คนที่ได้แต่เฝ้าคอยมันทรมาน

แม่หญิงเอ๋ย...นางอยู่ที่ใด ขอให้จิตประสงค์สุขนี้ส่งไปถึง เจ้า ขอให้เจ้าชุ่มเย็นดั่งสายน้ำ ขอให้เจ้าเปี่ยมสุขดั่งมีมนต์ดล บันดาลให้ ขอให้แม้จักอยู่ท่ามกลางผู้คน มากหลายเท่าใด ไม่ว่าจักเป็นที่แห่งไหน ก็ขอให้เนื้อนาบุญและพันธสัญญา วิญญาณที่ได้เคยร่วมสร้างเกาะ เกี่ยวเจ้าเข้ามาหาอ้ายด้วย เถิด......
แม่นายค่าย ศ. บุณศรี ผู้บันทึก
http://www.facebook.com/boonsreecamp