สวัสดีครับเพื่อน ๆ การเดินทางยุคนี้รวดเร็วมาก สมัยยูมิเป็นเด็ก ๆ ไปไหนก็เดินไปต่อมามีรถสองแถวไป ต่อมามีรถบัส บ.ข.ส. นั่งข้ามไปจังหวัดไกล้ ๆ และไปกรุงเทพ ฯ เริ่มนั่งรถทัวร์ พอโตขึ้นเริ่มใช้บริการเครื่องบินไปไหนมาไหนรวดเร็วจริง...
นี่กำลังจะเดินทางกลับจากสนามบินสุวรรณภูมิบินลัดฟ้ากลับลงที่สนามบินเมืองหาดใหญ่
นั่งประจำที่แล้วพร้อม...
ไปได้พร้อมแล้ว...
ลาลำที่เห็นละ...
มุ่งมาที่ทางวิ่ง...เริ่มเร่งเครื่องแล้ว...ไป...
ยกล้อเหิรขึ้นแล้ว...
เชิดหัวเครื่องบินขึ้นไปเรื่อย ๆ นึกถึงน้องหญิงที่ทำงานอยูศูนย์รถยนต์ฟอร์ดที่เมืองระยองถามว่า...อาจารย์...ทำไมเวลาเครื่องบินขึ้นจึงเปิดหน้าต่างทุกบานละ...เวลาเครื่องบินจะลงก็เปิดหน้าต่างทุกบาน และเวลาบินอยู่สูง ๆ อากาศแปรปรวนทำไมให้ปิดหน้าต่างเครื่องบินทุกบาน...ใครมีความรู้ด้านนี้บ้างวานตอบหน่อยนะ...
มองนอกหน้าต่างเครื่องบินเห็นบ้านเรือนหลังเท่านี้ละ...ซูม ๆ
เห็นริมทะเลอ่าวไทยแถวสมุทรปราการมุ่งไปเมืองหาดใหญ่นั้นแล...
มองสูงบินสูงเห็นอีกมุมมองหนึ่งในโลกกว้าง...
