บันทึกที่ 3 "ไม่ได้ชุ่มด้วยน้ำสงกรานต์ แต่ชุ่มด้วยน้ำใจ"

หากจะกล่าวถึงวันปีใหม่ไทย...ใครหลายคนก็คงนึกถึงวันสงกรานต์ วันดีดีที่ใครหลายคนได้กลับบ้านของตนเอง ได้ไปพบครอบครัว ได้ไปพบพี่น้องที่ไม่เจอกันแสนนาน แต่ก็อีกเช่นกัน ฉันกลับเป็นอีกคนที่ไม่ได้ทำเช่นนั้น ฉันคงเป็นคนกลุ่มน้อยเสียกระมัง ยิ่งไปกว่านั้นในวันสงกรานต์นี้นอกจากฉันเพียงแค่ไม่ได้กลับบ้านไปพบคนที่ฉันรัก (ครอบครัวของฉัน) แต่ฉันกลับต้องอยู่คนเดียวในสิ่งแวดล้อมต่างถิ่นที่ไม่มีญาติมิตร แต่ถึงอย่างไรสวรรค์คงไม่ปล่อยให้ฉันเหงาอยู่เพียงคนเดียวแน่ จะขอกล่าวย้อนกลับไป...จริง ๆ แล้วฉันอาศัยอยู่กับเพื่อนอีก 2 คน แต่เขาทั้งสองก็หนีความร้อนกายไปสบายใจไกลถึงเกาะจังหวัดตราด เหลือเพียงฉันที่ไม่มีโอกาสจะได้ไปสัมผัสกับน้ำทะเลในสงกรานต์นี้

หากลองมองต่างมุม... การที่ฉันไม่ได้กลับบ้านของตนเองที่ต่างจังหวัด แต่ฉันได้กลับไปที่บ้านของเพื่อนแทน มันก็ยังคงพอทดแทนกันได้บ้าง (อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียว) การได้ไปเที่ยวบ้านเพื่อนครั้งนี้มันทำให้ฉันรู้สึกอิจจฉาใครหลายคนที่ได้กลับบ้านของเขาในวันครอบครัวแต่ฉันไม่ แต่เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปมันทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันดีใจที่ฉันได้มาที่นี่

"บ้านฉันก็เหมือนบ้านเธอ" ช่างเป็นคำพูดที่กินใจเสียจริง ๆ เคยรู้สึกแบบนี้กันบ้างไหม ในการมาเที่ยวที่บ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัดครั้งนี้ทำให้ประโยคนี้มีจริง ภาพแรกที่ฉันเห็นเป็นภาพของสมาชิกในครอบครัว ทุกคนต่างมีใบหน้าเปื้อนยิ้ม และใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยการรอคอย การที่ลูกหรือคนที่รักกลับมาบ้าน มันช่างเป็นสิ่งที่เขาเหล่านั้นมีความสุขยิ่งนัก หากคนที่กลับบ้านตอนนี้เป็นฉัน ฉันคงนึกใบหน้าของแม่ไม่ผิดไปจากนี้แน่ ๆ ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ครอบครัวนี้มีให้แก่กันและกัน การเป็นพ่อแม่จะสุขใจยิ่งนักเมื่อได้พบลูกคนที่เขารอ และถึงแม้คน ๆ นั้นไม่ใช่ฉัน แต่ฉันก็รู้สึกได้ว่าเป็นสิ่งที่ฉันรับรู้ได้ เป็นสิ่งที่เรียกว่า "ความรัก" ที่มาจากครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่ง

สงกรานต์ปีนี้...ใครหลายคนอาจจะสนุกสนานและเพลินเพลินไปกับน้ำที่ไหลเย็นไปทั่วร่างกาย ฉันไม่อิจฉาพวกเขาเหล่านั้นหรอกนะ เพราะฉันก็ได้รับความเย็นจากความรักจากครอบครัวนี้เช่นกัน การได้นั่งทานข้าวด้วยกันทั้งครอบครัวช่างเป็นภาพที่ดีเสียจริง การได้นั่งรถเที่ยวก็สนุกไม่แพ้กัน ยิ่งไปกว่านั้นการได้นั่งดูทีวีพร้อมหน้าพร้อมตากันก็ยิ่งเป็นสิ่งที่อบอุ่น ถึงแม้ความดีจะไม่ได้วัดกันที่การเข้าวัด และความสุขก็ไม่ได้วัดกันที่ความสนุกสนานเพียงอย่างเดียวเช่นกัน การที่ฉันได้มาพบครอบครัว (ของเพื่อน) ทำให้ฉันสุขใจไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นถึงแม้สงกรานต์ปีนี้ฉันจะไม่ได้ออกไปเที่ยวตามประสาคนไทยรักสนุก แต่ฉันก็มีความสุขตามประสาคนไทยรักสงบ เช่นกัน

ปีใหม่ปีนี้ ฉันเองไม่ได้ชุ่มกายด้วยน้ำสงกรานต์ แต่ชุ่มจิตด้วยน้ำใจจริง ๆ นะคะ

แล้วคุณหล่ะ สงกรานต์ครั้งต่อไปจะเลือกไปเย็นใจที่ไหนกันดีคะ