คุณครูของฉัน

        ในการทำอะไรก็ตามย่อมมีก้าวแรกอยู่เสมอ และย่อมมีอุสรรคเกิดขึ้นกับทุกก้าวของเรา
การได้มาเป็นครูผู้สอนโรงเรียนศรีธนาพณิชยการเทคโนโลยี เชียงใหม่ นับว่าก้าวแรกของฉัน ซึ่งก็นับว่าเป็นก้าแรกที่แสนยากลำบากเพราะมันยากตั้งแต่การสอบสอนเข้ามาสำหรับคนที่ไม่มีประสบการณ์และไม่ได้เรียนสายครูมาโดยตรง ซึ่งนั่นถือว่าเป็นก้าวแรกของความเป็นครูของฉัน
         แต่การเป็นครูนั้นก็ไม่ได้ง่ายอย่างฉันคิดเพราะการที่เราจะเป็นครูที่ดี เป็นครูที่ที่นักเรียนรักและเคารพจะต้องใช้เวลา ความอดทน และความพยายาม
         ฉันได้เรียนรู้ว่าการเป็นครูนั้นไม่ได้เพียงแค่สอนหนังสือในเสร็จภานใน 1 ชั่วโมงเท่านั้นแต่ใน
 1 ชั่วโมงที่เราได้อยู่กับเด็กนั้นเราต้องทำให้เด็กรู้สึกว่าเราไม่ได้เป็นครูที่สอนแต่ในหนังสือ แต่เราสามารถเป็นได้ทั้งเพื่อน พี่ พ่อและแม่ที่พร้อมจะให้คำปรึกษา แนะนำ แก่เขาได้
         ฉันจึงคิดว่าการเป็นครูได้นั้นไม่ใช่เพียงเพราะอยากที่จะเป็นแต่การเป็นครูที่ดีได้จะต้องมีใจรักและจิตวิญญาณของครู