ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา
ตั้งแต่เด็กๆ ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวที่มีพ่อกับแม่เป็นชาวสวน บ้านของเราปลูกลำไย ตอนเด็กๆจำได้ว่าเวลาแม่ไปทำงานที่ไหนแม่ก็จะพาไปด้วย (วันเสาร์อาทิตย์)
ถ้าแม่ไปรับจ้างที่โรงงานแม่ก็จะพาไปแม่สอนให้ฉันทำทุกๆอย่างเป็นฉันเคยลำบากมาตั้งแต่เด็กๆ วันเสาร์อาทิย์เพื่อนๆ ได้เล่นได้เที่ยวกันแต่ฉันไม่เคยได้เที่ยวแต่ฉันก็มีความสุขตามประสาของฉันเพราะภูมิใจในสิ่งที่เขาไม่ได้เหมือนเรา
ปัจจุบัน พ่อของฉันเสียแล้วตอนที่เรียนอยู่ม.4 แม่ก็เลยต้องรับภาระเป็นหัวหน้าครอบครัวแทนพ่อ แม่ของฉันเป็นหญิงแกร่งจริงๆ เป็นทั้งแม่ทั้งพ่อและเพื่อนให้กำลังใจในยามที่ฉันท้อแม่ของฉันเก่งมากๆ ถ้าไม่มีแม่ฉันคงไม่มีวันนี้ได้เพราะคนเราทุกคนเกิดมาต้องเจอทุกข์และสุขเหมือนกันทั้งนั้น
ตั้งแต่เล็กจนโต ความที่ฉันยากจนนั้นสอนให้ฉันรู้จักประหยัดรู้ถึงความยากลำบากเพราะครอบครัวของฉันไม่ได้ร่ำรวยมีเท่าไหร่ก็ใช้เท่านั้น ถึงครอบครัวเราจะเป็นครอบครัวเล็กเราก็มีความสุขไม่แพ้ครอบครัวอื่นๆ
เป็นกำลังใจให้ครับสู้ๆต่อไปนะครับ