เคยไหมเมื่อเวลาเราคิดถึงใครบางคน จะรู้สึกทรมาน เพราะคิดไปเองว่าใครคนนั้นอาจจะไม่ได้คิดถึงเราเหมือนกัน ถึงแม้ว่าการได้คิดถึงใครซักคนนั้นจะเป็นทุกข์บ้าง แต่ก็รู้สึกชุ่มชื่นในหัวใจ ทำให้มานั่งคิดกระวนกระวายว่าเรามีความหมายสำหรับเขาหรือเปล่านะ ? เขาจะเเคร์เราบ้างไหมนะ ?
รีบรับโทรศัพท์ทันที เพราะคิดว่าอาจเป็นเขาคนนั้น
มองออกไปนอกหน้าต่าง เพราะคิดว่าเขาอาจปรากฏตัวอยู่ที่อื่น
นั่งอยู่หน้าทีวี แต่จิตใจกลับคิดถึงเขาคนนั้น
เอนกายลงบนเตียง ก็พลันคิดถึงช่วงเวลาที่ไปไหนต่อไหนด้วยกัน
คิดถึงแต่ว่า เราคงจะได้มานั่งมองดาวด้วยกันอีก คุยด้วยกันทุกเรื่อง
ไม่ว่าจะเป็นความฝัน หรืออนาคต
ออนไลน์อินเตอร์เนท เพื่อหวังจะได้พบเขา
และเริ่มวิตกว่าเขาจะเป็นอะไรเมื่อไม่ได้ออนไลน์ หรือเขาไม่ตอบกลับมา
การคิดถึงใครบางคน เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณเติบโต
และได้สัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา
มันสอนให้คุณเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความอ้างว้าง
และทำให้คุณรู้จักอีกความรู้สึกหนึ่ง นั่นคือความว่างเปล่า
บางครั้งเรารู้สึกดีกับการได้คิดถึงใครซักคน เพราะมันทำให้รู้ว่าที่เราใส่ใจคน ๆ นั้น และสามารถปล่อยใจสัมผัสความรู้สึกรัก และใส่ใจเขาคนนั้น
แต่ขณะเดียวกันการคิดถึงใครคนนั้น โดยไม่รู้ว่าเขารู้สึกเหมือนเราหรือเปล่า ? ช่างเป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน และมันทำให้รู้สึกว่า ถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง
ดังนั้นหากคิดถึงใคร จงบอกให้เขารับรู้ และถามเขาเช่นเดียวกันว่า เขารู้สึกอย่างเดียวกันหรือเปล่า ?
อย่าปล่ิอยให้ความคิดถึง เปลี่ยนแปรเป็นความอิจฉา หรือความหวาดระแวง
หากใครคิดถึงคุณ และคุณรับรู้ จงบอกเขาว่าคุณทราบแล้ว
หากคุณคิดถึงเขาตอบ ก็จงบอกเราเช่นกัน
อย่าให้เขารอ..เลยนะ
มนุษย์ทุกคนคงไม่แตกต่างกันครับ คนเคยรู้จักกัน เมื่อห่างไกลย่อมคิดถึง เหมือนกับคุว่า อย่าทำให้ความคิดถึงกลายเป็นเรื่องร้าย ๆก๊แล้วกัน