เมื่อออกจากห้องสอบ ทุกคนบอกว่า "ข้อสอบดีมาก" วัดได้ครอบคลุมสมรรถนะของครูจริง ....แต่ทำไม่ได้ เพราะไม่ได้อ่าน
         ท่ามกลางความกังวลของผู้เข้าสอบ   แต่ก็มีความสุข  สุขที่ได้พบปะกับเพื่อนครูจากโรงเรียนต่างๆ โดยเฉพาะครูกลุ่มสามัญศึกษาเดิม  ที่ห่างหายกันมานาน  ได้ยินเสียง  "สวัสดีค่ะ"  "สวัสดีค่ะ"  "เป็นอย่างไรบ้างคะ?  สบายดีไหม?"   
 

 

         ทุกคนตื่นเต้นในการทำข้อสอบ    ครูในโรงเรียนขนาดใหญ่ ไม่มีโอกาสเตรียมตัว  โดยเฉพาะงานวิชาการ  เพราะทุกคนยังยุ่งกับภารกิจของโรงเรียน  ภารกิจการสอบเข้า    เรื่องของหลักสูตร   เรื่องของการแก้ตัว  และอีกหลายๆ เรื่อง
 

 

          เมื่อถึงเวลาลงมือทำสอบ  ความเงียบก็เกิดขึ้น  ต่อมาก็เริ่มมีเสียงถอนหายใจแรงๆ  เป็นช่วงๆ   บางคนก็เริ่มมีอาการกระวนกระวาย  กระสับกระส่ายให้เห็น  ขณะที่กำลังจะหมดเวลา  ก็มีเสียงประกาศดังขึ้นเพื่อแจ้งเรื่องการเขียนรายงานการเดินทาง
อาการหงุดหงิดปนรำคาญก็เกิดขึ้นทันที  แม้ว่าเสียงนั้นจะเป็นเสียงเพื่อนรักเพื่อนสนิทก็ตาม   โถ! "เวลาเป็นเงินเป็นทอง" นี่นา
 

 

          เมื่อออกจากห้องสอบ  ทุกคนบอกว่า  "ข้อสอบดีมาก"  วัดได้ครอบคลุมสมรรถนะของครูจริง   ....แต่ทำไม่ได้   เพราะไม่ได้อ่าน  

 

 

         หลายคนจำข้อสอบออกมาถามเฉลย ... หลายข้อแม้เห็นว่ามีข้อผิดพลาด  แต่คิดว่าผิดพลาดจากการพิมพ์  ก็ตอบทั้ง ๆ ที่ผิด   ยิ่งมาสืบค้นหาคำตอบก็ยิ่งผิด  ...สุดท้ายทำใจ  ยังไงๆ  "ผิดเป็นครู"   จึงเกิดบันทึก "ผิดเป็นครู  เรียนรู้จากการสอบประเมินสมรรถนะ  ครูภาษาไทย  ๑:  การเขียนบรรณานุกรม"

 

 

  



- กรณีผู้แต่งใช้นามปากกา หรือนามแฝง ให้ใช้นามแฝงแทนชื่อผู้แต่ง แล้ววงเล็บคำว่านามแฝง ภาษาอังกฤษ pseud.เช่น

องอินทร์ (นามแฝง). (ม.ป.ป.). คำสารภาพของเขมรสิ้นชาติ. กรุงเทพฯ : เบญจมิตร.
 นิรวรรณ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มูลนิธิเด็ก.
  
 
 
                         จากนี้เป็นต้นไป   จำจนขึ้นใจ  ไปจนตาย....

 
  
ที่มาของการเขียนบรรณานุกรม
http://wtoy9996.blogspot.com/