ความในใจของพี่ และผมพร้อมที่จะนำมาเผยแพร่สาธารณะ เพื่อแบ่งปันกำลังใจให้เพื่อนๆที่มาเยี่ยม Blog ทุกคน

              ผมได้รับอีเมลล์จากพี่ชายของผม (พ.ท.ปิยวุฒิ โลสุยะ)  ผมกับพี่ทำงาน “วิจัยเพื่อท้องถิ่น”   ที่แม่ฮ่องสอนในประเด็น "การแก้ไขปัญหายาเสพติด" <p>              การทำงานในประเด็นที่อ่อนไหว การทำงานกับคน การประสานงานกับผู้คน องค์กร บวกกับความตั้งใจอันแรงกล้า ล่าฝัน ที่ผมกับพี่ช่วยกันทำอย่างหนักหน่วง (อยากใช้คำนี้)</p><p>               บ่อยครั้งที่เรานั่งปรับทุกข์ ปันสุข เรื่องราวที่เข้ามากระทบ  มีทั้งเคยท้อแบบสุดๆ และลิงโลดอย่างออกหน้าเมื่องานสำเร็จ</p><p>                แต่เรายังต้องอาศัย “วัคซีนใจ”  ด้วยการเติมพลังใจให้กัน เมื่อมีปัญหา</p><p>                 วันหนึ่งผมได้รับ “อีเมลล์” ที่พี่ตั้งใจเขียน พี่บอกว่ามอบให้ “น้องชาย” และ ให้ตัวพี่เองด้วย</p><p>                 ถ้อยความที่อ่านทำให้ผมมีกำลังใจ และรับรู้อารมณ์ของพี่มากยิ่งขึ้น ยิ่งเข้าใจ และพร้อมจะเป็นกำลังใจให้กันต่อไป</p><p>ความในใจของพี่ และผมพร้อมที่จะนำมาเผยแพร่สาธารณะ เพื่อแบ่งปันกำลังใจให้เพื่อนๆที่มาเยี่ยม Blog ทุกคน</p><hr><p>แด่...คนของแผ่นดิน</p><p>เคยถามตัวเองบ้างมั้ยว่า ทำไมถึงเลือกทางเดินเส้นนี้</p><p>เส้นทางอันไม่ราบเรียบ ขรุขระ มีฝุ่นบางครั้งมีโคลนตม</p><p>มีแต่ความอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว </p><p>มีใครบอกได้ไหมว่าทำไม? ถึงเลือกทางเดินเส้นนี้</p><p>มีทางเดินอื่นๆ อีกหลายหมื่นเส้นทางที่คนส่วนใหญ่เลือกเดิน</p><p>แต่ทำไมไม่เลือก?</p><p>ทำไมชอบลำบากกันนักหรือ </p><p>หรือคิดว่าที่ตรงนั้นมีทองพอขุดให้ร่ำรวย </p><p>ไม่มีหรอก มีแต่ในโลกของนิทานปรัมปรามีแต่ในละคร </p><p>หยุดเถิดหยุดคิดทบทวนแล้วจะเปลี่ยนใจก็ยังไม่สาย </p><p>หรือยังจะดันทุรังไปตลอดทาง</p><p>แม้จะรู้คำตอบอยู่แก่ใจว่ามันคือความว่างเปล่ากระนั้นหรือ </p><p>อะไรละ? คือสิ่งที่เจ้าปรารถนา เจ้าหวังสิ่งใดหรือ ?</p><p>แม้ข้าเป็นคนใกล้ชิดเจ้าแต่บางครั้งข้าไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าคิดเอาเสียเลย แต่ข้าเพียงรู้ด้วยสัญชาตญานว่าสิ่งที่เจ้าทำอยู่นั้นมันทำให้คนหลายคนเป็นคนดีและยืนหยัดได้ในสังคมที่สวมหน้ากากเข้าหากัน มันคงน่าภูมิใจอยู่หรอกในสิ่งที่เจ้าทำ </p>หลายครั้งที่เจ้าพยายามหาคำตอบว่า ทำเอามัน แต่ลึกๆแล้วในใจเจ้าย่อมไม่คิดอย่างนั้น <p>ข้ารู้ว่าเจ้าแกล้งพูดเพื่อกลบเกลื่อนความขมขื่นที่เจ้าได้รับ </p><p>ข้าเข้าใจดี เพราะข้าก็เคยรู้สึกเช่นเจ้ามาก่อน นานมากแล้ว นานจนพอจะจำได้ว่ามันคือ  "หัวใจทองคำ" </p><p>นี่เองที่เจ้าและตัวข้าแสวงหามันอยู่ มันเป็นทางเดินที่ถูกต้องแล้ว </p>ข้าเข้าใจและจะเข้าใจตลอดไป .....  <h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ถอดบทเรียนยามว่างก่อนปีใหม่</h2>

              พันตรีปิยวุฒิ โลสุยะ

              ธันวามคม  ๒๕๔๗

</span></font></span><hr>