อ่านบทความเรื่องนี้ได้ที่นี่ เป็นการวิพากษ์มหาวิทยาลัยไทยที่ผมมีความเห็นหลายอย่างสอดคล้องด้วย วิจารณ์ พานิช๑ เม.ย. ๕๓
เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ
หากมหาวิทยาลัยไม่ได้สร้างทักษะในการเรียนรู้ให้แก่นักศึกษา ที่จะมีทักษะในการใช้ชีวิตอยู่ในสังคมโลกอย่างเป็นสุข แต่เน้นสร้างมนุษย์ที่สุดโต่งไป ทางนักบริโภคนิยมที่แสวงความสุขเชิงวัตถุใส่ตัวเอง บางที่ก็ป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่จะกล่าวว่าเราคือผู้มีปัญญา ....เพราะจะทำให้สิ่งดีงามสูญเสีย และสูญหายไปจากสังคม นอกจากนี้การแก้ปัญหาก็กลายเป็นว่า ยิ่งแก้ยิ่งเหมือนวัวพันหลัก....ออกจากปัญหานี้ เข้าสู่ปัญหานี้ โดยหวังว่าเครื่องมือต่างๆจะเป็นคล้ายยาวิเศษ ...หากเข้าใจว่า มันคือของกลางๆที่ใช้พัฒนามนุษย์ เราคนคงไม่ต้องค้นหาครื่องมือวิเศษใดๆ เพราะสิ่งที่วิเศษคือการเห็นธรรมหรือเห็นทางที่ประเสริฐก่อน การเข้าสู่ทางแห่งประเสริฐที่เรียกว่ามรรค 8 หรือที่เราเรียกว่าทางสายกลางนั้น จะเ็ป็นพื้นฐาน การพัฒนามนุษย์อย่างไม่สุดโต่ง เพื่อยกระดับมนุษย์ครับผม
ด้วยความเคารพครับผม
นิสิต