เสียงครวญคราง..ครืนครืน..คืนฟ้าคลั่ง

สายฝนเท..พรูพรั่ง..ทั่งถาโถม

ตกกระหน่ำ...ซ้ำร้าย...หมายจู่โจม

พายุโหม...หาญหัก...ปรักพัง

 

เมื่อความเย็น - ความร้อน...จรบรรจบ

ผลกระทบ..โหดร้าย...คล้ายคนคลั่ง

เป็นพายุ...อาละวาด...พินาศพัง

หมายสอนสั่ง...คนชั่ว..ทั่วธานี

 

เข้าแบ่งแยก...แตกสี...มีสองข้าง

เห็นแตกต่าง..ตรงข้าม..ตามวิถี

มีแต่รุก..ไม่มีถอย..ท้ายต่อยตี

ข้าซิ..ดี   เอ็งร้าย...หมายผจญ

 

ประจัญหน้า..ท้าทาย..ไม่วายเว้น

ดั่งร้อน - เย็น..พบกัน..พลันเกิดฝน

โหมกระหน่ำ..ไม่ยั้ง..เหมือนดั่งคน-

ที่คลุ้มคลั่ง...ดั่งฝน...หลงฤดู

                                           กิ่งไผ่...ใบหลิว