21-3-53

ดิฉันเพิ่งกลับจากวัดบ้านตาดวันนี้ค่ะ   ตั้งแต่ฟังหลวงพ่อปราโมทย์เล่าถึงช่วงที่มีปัญหาและเขียนจดหมายไปถามหลวงตาทำให้จิตดิฉันมีกิเลสมากๆที่อยากไปอยู่วัดท่านโดยพยายามชวนสามีและลูกสาวไปด้วยโดยบอกหมอปานว่า     หลวงตาเป็นพระที่มีบารมีสูงมาก   ดิฉันเคยเห็นท่านออกทีวีโดยตอบคำถามคุณสุทธิชัย หยุ่นจนคนถามไม่สามารถถามท่านได้เพราะท่านตอบอย่างฉะฉาน เข้าใจง่ายๆไม่ว่าใครจะนับถือศาสนาอะไร        ดิฉันเคยเจอหลวงปู่เหรียญ แต่ตัวเองไม่รู้เรื่องวิปัสสนาทำให้ไม่มีโอกาสคุยกับท่าน        ได้แต่ทำบุญไปเรื่อยๆจนท่านมรณภาพทำให้ไม่อยากพลาดโอกาสดีๆ         ดิฉันให้ลูกน้องสามีที่อยู่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตช่วยประสานให้        แต่มาทราบวันเดินทางว่าเราไม่สามารถนอนวัดได้เพราะเราติดต่อพระที่รู้จักไม่ได้        เราออกจากบ้านประมาณ9โมงกว่า   ถึงอุดรช่วงเย็น      เลยไปวัดบ้านตาดซึ่งอยู่ใกล้เมืองอุดร   ไปถึงวัดปิดแล้ว      แต่เจอคุณชายซึ่งช่วยประสานกับผู้กำกับที่มาช่วยหลวงตาซึ่งแนะนำให้เรามาเช้าๆจะได้จองที่นั่งให้   และสัญญาที่จะเอาอาหารของหลวงตามาให้ทาน   ครั้งแรกเราคอยพบหลวงตาเพราะคุณชายบอกว่าท่านจะออกมาปล่อยปลา   แต่ผ่านไปครึ่งชม.ท่านไม่ออกมา   เรา5คน พ่อแม่ลูก คนขับรถและน้องจากไฟฟ้าเลยไปทานอาหารญวนที่ตลาดและหาโรงแรมนอน   พอช่วงเช้าก็ออกจากโรงแรมตีห้าครึ่ง  ไปซื้ออาหารและรีบไปวัดโดยไม่ได้ใส่บาตร  แต่เอาอาหารไปถวายในวัดแทนค่ะ

หลวงตาท่านนั่งรถกอลฟ์ออกมาประมาณ7โมง   ดิฉันนั่งใกล้ทางด้านข้างเพราะด้านหน้าจะมีกล้องถ่ายตลอด   ท่านพอเดินได้โดยมีคนประคอง   เวลานั่งพอขยับได้เองแต่ลุกขึ้นเองไม่ได้ ต้องประคองค่ะ

การถวายอาหารจะมีโยมนำอาหารผ่านให้หลวงตาก่อน  อาหารส่วนใหญ่จะมีชื่อเจ้าของซึ่งเข้าใจว่าคงกลังถาดหาย  หลังจากอาหารผ่านแล้ว   โยมก็ทานอาหารได้    มีโยมมาช่วยหลวงตาทั้งเรื่องเงินบริจาค  การจัดการกับอาหาร   ดิฉันไปจะเหมือนคนมีเส้นสายเพราะผู้กำกับที่ดิฉันไม่ได้ถามชื่อจริงเอาอาหารก้นบาตรจากหลวงตามาให้เยอะแยะโดยมีคุณชาย (ไม่ได้ถามชื่อ  ทราบว่าท่านเป็นมรว. และมาช่วยหลวงตานานแล้ว)เป็นคนยกมาให้   มีคนมองๆ   ดิฉันรีบเรียกมาทานด้วยกัน   ชาวบ้านถือกระติบมาสกิดขออาหาร  ดิฉันรีบแบ่งให้ และยกไปให้ทั้งถาดเพราะบางคนเอาถุงมาใส่กับบ้านค่ะ

ดิฉันฟังหลวงตาไม่ค่อนได้ยินเพราะท่านดูผอมลงมาก  นิ้วเท้าเป็นแผล  ทราบว่ามีหมอมาทำแผลให้ทุกวันและแนะท่านให้ไปรักษาที่กทมแต่ท่านขอพิจารณาดูก่อน  ทราบว่าท่านจะไปเยี่ยมลูกศิษย์ที่โคราชโดยมีผู้กำกับและทีมตืดตามไปด้วย

หลังจากท่านกลับเข้าไปพัก ดิฉันเดินอ่านธรรมะที่ติดไว้รอบๆศาลาด้วยความสนใจและให้ลูกสาวถ่ายด้วยกล้องจากมือถือ     เพราะดิฉันอัดแบตแต่ไม่ติดเพราะไปกดไฟmaster off     ทำให้กล้องใช้ไม่ได้เหมือนเดิมค่ะ

 

หลังจากโยมกลับบ้านและพระช่วยกันทำความสะอาด   ดิฉันให้หมอปานถ่ายจากมือถือค่ะ

เราเดินทางจากอุดรมาค้างคืนที่เขื่อนสิรินธร1คืน   ออกเดินทางกลับบ้านจันทร์เช้าโดยแวะไปกราบหลวงพ่อเจ็ดกษัตริย์ที่เขื่อน   ทานอาหารกลางวันที่โคราช   หลังจากนั้นก็แวะซื้อขนมที่มวกเหล็กและกลับถึงบ้านประมาณจันทร์5โมงครึ่งค่ะ 

สรุปบทเรียนจากการไป3วัน

สิ่งที่คาดหวัง

ได้นอนวัด   ฟังหลวงตาเทศน์  มีโอกาสถามปัญหา   อยากให้ลูกสาวสนใจธรรมะเพื่อนำไปใช้ในชีวิตเมื่อโตขึ้นและมีปัญหาชีวิต ทำให้มีปัญญาในการดำเนินชีวิต

สิ่งทีได้มา   ไปเจอหลวงตา  เห็นความเปลี่ยนแปลงของสังขารเพราะท่านอายุ97 แล้ว      ดิฉันเคยเจอท่านที่สวนแสงธรรมเมื่อนานมากๆ  ครั้งนี้ท่านคงเทศน์มากไม่ได้   ถามคุณชายทราบว่าบางครั้งท่านลืมบ้าง  แต่ดิฉันเห็นท่านคุยและมีเด็กๆวิ่งไปกราบ   ท่านแจกขนมและดูยังแข็งแรงมากกว่าแม่สามีที่บ้านมาก

                 ก่อนไปและระหว่างไปมีทั้งความผิดหวังและความโกรธที่น้องๆที่ไปด้วยทำไม่ถูกใจเรา      ตั้งแต่การซื้ออาหาร   การเลือกโรงแรม   การประสานงานกับเรา      แต่ใช้ศีลห้าช่วยทำให้เรายังยิ้มแย้มและเห็นตัวโกรธเกิดดับๆทำให้เห็นกิเลสตัวเองแยะมากพร้อมมานะอัตตาเดินทางมาอีกเพรียบ

                  เห็นคนใจกุศลที่เสียสละช่วยศาสนาซึ่งดิฉันไม่ได้ทำ  

                  เห็นความเรียบง่ายของวัดป่าของหลวงตาทั้งสะอาดและเรียบร้อย   ดิฉันแอบดูที่ประทับของฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ทางด้านหน้า

                     ดีใจที่ลูกสาวสนใจเพราะลูกไม่เคยปฏิธรรมเป็นเรื่องราว  แต่จะได้ยินเทปที่พ่อแม่เปิด   พอดิฉันชวนก็ยอมมาด้วย   ดิฉันชักชวนโดยบอกว่าท่านอายุมากแล้ว  กลัวไม่มีโอกาสเจอท่าน   ดิฉันพาไปดูเรื่อง31ภพภูมิที่ติดในวัดเพื่อให้หมอปานเข้าใจศาสนาทีละนิดค่ะ

 

บริเวณที่พักที่เขื่อนที่ติดกับที่รับเสด็จ              ที่ประทับสำหรับรับเสด็จด้านหลังห้องนอนหน้าอาคารที่ทานอาหาร     ถ่ายหลังทานอาหารไปกราบหลวงพ่อเจ็ดกษัตริย์ที่เหนือเขื่อนก่อนออกเดินทางกลับบ้าน