เค้าตอบผมว่าซื้อแล้วรู้สึกว่าสบายใจ แค่ยี่สิบเองซื้อไปเถอะ

สวัสดีครับ พี่น้องชาว G2K ทุกท่าน

 เมื่อวานเป็นวันดีครับ เสาร์ที่๕ เค้าว่ากันว่าเป็นวันมงคลซึ่งทำพิธีกรรมใดๆก็ตามพิธีกรรมเหล่านั้นจะศักสิทธกว่าทุกวัน ซึ่งผมก็ได้ไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้พ่อแม่และเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายครับซึ่งก็เชื่อว่าอะไรดีๆหลายอย่างจะตามมาครับ

---------

หลังจากนั้นก็ได้ไปทานข้าวครับร้าน ตุ๊กตาปลาจุ่มซึ่ง เป็นร้านที่คุณตาผมชอบไป ผมได้ไปกับสาวๆสองท่านและพี่น้องอีกหลายคนครับ ก็ชวนกันไปกินตามปกติ ที่ผมจะเล่าวันนี้เป็นความพอใจที่จะซื้อของสาวๆสองท่านที่มากับผมครับ

---------

ระหว่างที่กินปลาจุ่มกันอยู่ก็ได้มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินดุ่ยๆเข้ามาที่โต๊ะแล้วพูดขึ้มาว่าพี่ครับ"ขอรบกวนเวลาพี่ซักนาทีสองนาทีนะครับ" ตอนนั้นผมจึงรู้ว่าเค้ามาขายของครับ เด็กคนนั้นพูดต่อว่า "ผมเป็นนักศึกษาครับขายกล้วยฉาบทำเองเพื่อหาทุนเรียนครับพี่สนใจซื้อไหมครับ" ผมก็บอกไม่เอา พี่น้องในโต๊ะก็ส่ายหัวครับ เด็กคนนั้นจึงบอกขอบคุณครับ แล้วก็กำลังจะเดินจากไป สาวๆสองคนจึงบอกว่าเดี๋ยวก่อนอันละเท่าไหรหละ ถุงละยี่สิบบาทครับ สาวๆสองคนจึงซื้อกันคนละถุง

---------

พอเด็กคนนั้นเดินจากไปผมจึงถามสาวๆด้วยความสงสัยว่าเห็นว่าไดเอ็ดไม่ใช่หรอทำไมซื้อหละ เค้าตอบผมว่าซื้อแล้วรู้สึกว่าสบายใจ แค่ยี่สิบเองซื้อไปเถอะ

ครับการที่เด็กคนนี้ได้ขายเพราะสาวๆ Emotional คือเค้ารู้สึกสบายใจที่ได้ซื้อครับ

---------

สุดท้ายผมเป็นคนกินกล้วยครับ ผมลองทานแล้วครับก็อร่อยดีครับ ลองได้นะครับเค้าทำเองรสหวานอร่อย แต่รสเค็มก็อร่อยแต่ไม่เท่ารสหวานครับ ใครแวะมากินร้านแถวๆตุ๊กตาปลาจุ่มก็คงจะได้เจอเด็กคนนี้ครับ 

^^